zondag 28 december 2014

De laatste loodjes voor 2014

de muziek maakt mich weemoedig
de traone komme sjnel
doe glimlachs as se mich zoe zuus
en jao, ich weit ut waal
sentimenteel

Goeiemorgen lieve mensen,

Vandaag alweer mijn laatste verslag van 2014. Het was een jaar van ups en down, zeker weten en weer is er de weemoed dat het voorbij is want elke dag nu is een geschenk voor ons samen maar ook een dag voorbij is een dag minder in ons leven samen.
Op 22 augustus kregen we van de oncoloog te horen dat Martin nog 3 a 4 maanden maximaal te leven had, nou dat hebben we gehaald en hij is er nog steeds. Hij wordt wel snel zwakker en heeft elke dag flinke maagkrampen en zijn lichaam schokt dan heel erg. Hij komt nu nog amper in de woonkamer en is de meeste tijd in de badkamer of zoals nu, in bed. Hij slaapt al vanaf 11 uur gisteravond, diep in slaap, af en toe kreunt hij maar hij ademt diep en goed dus hij rust in ieder geval uit.

Afgelopen zondag hadden we het kerstgebeuren voor onze familie. Rond 5 uur kwamen Kelly, Raini, Ian, Ravyn, Darian en baby Josh, papa Josh was verhinderd. Ik had gekookt, allemaal lekkere hapjes, balletjes in tomatensaus, varkenspoulet met champignons en allerlei broodjes en iedereen vond het heerlijk, alleen Martin was de hele tijd in de badkamer dus die heeft niemand gezien. De pakjes werden verdeeld door Ravyn en iedereen was blij met de kadootjes die ik had verzorgd. Vooral Ravyn vond haar Disney kaptafel, de kleine dierenwinkel met de my little pony's en haar make up pop erg mooi en was teleurgesteld dat niet alles mee naar huis kon, de auto was vol met al die mensen en al het spul van kleine Josh.

Maandagmorgen kwam de zuster weer niet, ze kwam later die dag maar toen was ik al werken, ik moest nog zo'n 20 productieven uren maken de afgelopen week om in het team te mogen blijven en natuurlijk mijn bonus te halen. Het was weer uitermate rustig aan de phone.

Dinsdag hadden we de potluck op het werk met de secret santa, er deden maar een paar mensen mee aan dat laatste, ik had Kim's naam getrokken en zij had mij. Ik had een mooie pyama voor haar en wat badspulletjes, ook had ik een Betty Boop kerstkrans gemaakt. Ik kreeg van haar ook badspulletjes, lekker geurtje, allemaal sweet pea (siererwt) en Lori was aangenaam verrast met haar pakket, koffie, een mok, chocomel en chocola, ze zei, je kent mij heel goed !! Kim en ik waren de enigen in haar team die wat voor haar hadden. Er was lekker eten, mijn wafels waren een succes !
Woensdag middag om 2 uur kwam Joe, de centrum manager, vragen of ik eerder naar huis wilde, ik moest nog drie uurtjes volmaken maar sloeg dat aanbod niet af. Alleen om de glimlach op het gezicht van schat te zien toen ik de slaapkamer binnenliep, dat maakt alles goed.
Kerstdag brak aan en het was veel kouder dan de dagen ervoor toen het zo'n 25 graden was maar het was een geweldige dag. Alle drie de kids kwamen langs maar weer kregen ze Martin niet te zien want die zat weer de nodige uurtjes in de badkamer. Raini kwam met Kendra en....een heleboel eten. Ik maakte Martin een bord met vanalles wat en hij at alles op inclusief een flink stuk pineapple upside down cake, dat is cake met de ananasschijven aan de onderkant. Lekker vroeg in bed met de tv aan en toen op tijd slapen.

Vrijdag moest er weer gewerkt worden en na de morgen was de taak volbracht, de 240 productieve uren in de knip en alles is groen, als dit nog een aantal dagen zo blijft, tot ongeveer 4 januari krijg ik mijn 1000 dollars bonus in februari en die gaat dan in mijn potje om het volgend jaar naar Nederland te komen dus duimen. Om half vijf vond ik het wel welletjes en ging naar huis. Ik had al eerder die dag, voor het werk en tussen de middag flink geshopped want bij Walmart en Michaels is alles voor de helft op de dag na Kerst. Ik vond een hele mooie zachte pyama voor 7 dollars en kocht wat kerstspullen voor het volgend jaar. Ook lekkere kerstchocolade zoals Ferrero Rocher, waar Martin dol op is, zaten in mijn mandje. In Raini's winkel hadden ze alle mooie kerstdozen in de aanbieding dus nu staan er een aantal in mijn hobbykamer.

Gisteren vrij maar lekker relaxed, nergens maar dan ook nergens naar toe, lekker haken met een film aan en zorgen dat mijn schat niets te kort komt, dat was mijn dag. Ik maakte geregeld lekkere hete koffie voor hem maar behalve wat lekkers en die koffie en een kom cornflakes wilde hij niet eten. Ook ben ik natuurlijk zoveel mogelijk naar de top 2000 aan het luisteren, elk jaar weer een genot maar dit jaar merk ik toch dat ik veel meer emotie voel bij liedjes. Het is allemaal wat dichter bij huis, raakt me dieper en heb toch al wat traantjes weggewerkt.
Vandaag de laatste zondag van dit jaar, na een paar dagen regen is het weer helder, de meiden liggen nog in bed, ik moet om 7.30 Raini naar het werk brengen, daarna om 14.30 weer ophalen en misschien ga ik even met Susan naar de winkel om wat vruchtensapjes voor Martin in te slaan want we zijn er bijna doorheen en bij Sam's Club is het veel goedkoper. Voor de rest gaan we weer lekker relaxenniks moet, alles mag en hopelijk kan Martin later vandaag weer wat eten.

Wij willen iedereen bedanken voor dit afgelopen jaar, voor het lezen, voor alle reacties, voor alle steun die we van jullie ontvingen en die ons sterk maakt, ons moed geeft om verder te gaan. Wij wensen jullie een gezegend en vooral gezond en liefdevol 2015 !!

Liefs...Mariet xxxx

zondag 21 december 2014

MIdden in de winternacht

De vlam lijkt sterker
Dan ooit tevoren
Het licht schijnt warmer
Zachtjes zingen engelenkoren
Jouw hand streelt zacht
In deze donk’re nacht
Ik voel me als herboren
We volgen de ster
Naar ginder stee
Daar wacht het kind
En lacht tevree
Jouw glimlach streelt zacht
In deze donk’re nacht
Neem me altijd met je mee
Samen met allen
Die geloven en hopen
Liefde voor een ander
Je kunt het niet kopen
Je adem streelt zacht
In deze donk’re nacht
Samen de lange weg aflopen

Hallo lieve mensen,

Allereerst willen Martin en ik iedereen fijne Kerstdagen toewensen en het allerbeste voor 2015, moge het nieuwe jaar jullie leven verrijken en zegenen met goede gezondheid, geluk en vooral veel liefde.

De afgelopen week was op zijn minst turbulent, ik ben inmiddels de verkoudheid zo'n beetje kwijt al is het vanmorgen weer snuffelen maar dat ligt eraan dat ik pas rond vier uur in slaap viel dankzij een van Martin's slaappillen en om zeven uur weer op moest om Raini naar haar werk te brengen, ook is het vandaag heel donker en bewolkt, dat helpt niet echt.

Afgelopen zondag was ik echt weer helemaal terug in de lappenmand en ik heb dan ook niks gedaan wat niet moest, lekker lang in pyama en zo.

Maandag meldde de zuster zich af, ze was ziek en de vervanger kwam pas 's middags, toen was ik al werken maar alles werd goed besteld deze keer.

Op het werk was het weer een super rustige week, in totaal misschien 15 telefoontjes en de verveling sloeg toch een beetje toe, de hele dag haken, nee, niet echt na een paar dagen gaat dat ook vervelen. Zoals bijvoorbeeld vrijdag, de hele dag niks tot 5 minuten voordat ik naar huis moest, resultaat 30 minuten overtijd !

Woensdag was Martin jarig, de nacht ervoor was hectisch, ik werd om 4 uur wakker en kwam in de kamer, hij zat op de grond, ijs en ijskoud, hij zei dat hij daar al een tijdje zat, kon niet alleen opstaan. Ik hielp hem op en draaide me om om de rolstoel te pakken, toen viel hij gewoon weer om, tegen een hoek van de muur en het gevolg, een hele streek op de rug op zijn ribben waar de huis eraf geschaafd was, even schrikken natuurlijk. Gek genoeg wel die schaafwonden maar geen blauwe plekken.
Na een lekkere lunch thuis hebben we gewoon lekker gerelaxed en s' avonds werd er weer goed gegeten van de maaltijd die ik kookte, beenham, spercieboontjes met spekjes en een aardappel ovenschoten. Ook had ik een chocolade cheesecake gekocht en die is inmiddels helemaal op, ik heb er maar een stukje van gehad, de rest ging in zijn buikie.

Donderdag was gekke truien dag op het werk, ik had zelf wat in elkaar geflanst en was blijkbaar de enige op het werk die dat gedaan had maar oh, wat heb ik veel mensen laten glimlachen, ze kwamen zelfs naar mijn stekkie om het te bekijken. Een van de collega's vertelde me dat ik zijn hero was, een inspiratie om zelfs met de situatie waarin wij thuis vekeren zo'n positieve instelling te hebben, fijn om te horen.




Vandaag, later in de middag, komen de kids en Kelly om hier kerst te vieren, de kadootjes staan onder de boom, moet nog een dingetje inpakken, het kadootje van Ian voor Ravyn maar de rest is klaar. Zo dadelijk ga ik beginnen aan het eten, varkenspoulet met champignons, gehaktballetjes in tomatensaus (nets als vroeger bij ons thuis en bij oma Hanssen), cornbread cupcakes (maisbrood), bruschetta (franms stokbrood met tomaat, ham en kaas) en Hawaiian rolls (zoete zachte broodjes). Dan nog even dweilen want Martin deed weer zijn uiterste best om glazen en bekers om te gooien en douchen en ik ben klaar voor het feest. Ik ga veel foto's maken want dat hoort erbij. Alleen Martin wil absoluut niet op de foto.  Ik ga toch proberen er een van hem en de kleinkinderen te maken maar alleen voor prive gebruik.

Ik moet daarna de hele week werken behalve Kerstdag, dat is een betaalde vrije dag. Ik heb nog 20 uurtjes available time nodig om mijn kwartaaluren te maken en als ik zo groen blijf als nu heb ik per 1 januari een 1000 dollar bonus in mijn zak dus duimen maar.

Mijn hoofd tolt een beetje door het slaaptekort dus nog maar een bekertje koffie en dan beginnen, fijne week voor iedereen

Liefs...Mariet



zondag 14 december 2014

Even was het stil in huis

de eerste treden nam je al
maar lief, ga niet te vlug
want als je eenmaal boven bent
is er geen weg terug
en ik, ik blijf hier achter
het is nog niet mijn tijd
maar iets wat je toch weten moet
ik heb beslist geen spijt
van al die jaren samen
met jou, het ging snel voorbij
maar eens, dan neem ik ook die trap
en bovenaan wacht...jij

Hallo lieve mensen

Deze week was een uitdaging op zijn minst.
Vrijdag een week geleden voelde ik een verkoudheid opkomen en die speelde me aardig parten, na een lange moeizame dag op zaterdag op werk besloot ik op zondag heel erg rustig aan te doen en dat gebeurde ook. Het belangrijkste was dat Martin het niet zou krijgen - wat gelukt is - dus ik bleef bij hem uit de buurt, geen knuffels, geen kussen, moeilijk hoor !!
Maandag morgen kwam zuster Allison gelukkig vroeg zodat ik tijd genoeg had om op gang te komen want ik had de late dienst. Ik voelde me hoe langer hoe beroerder naarmate de dag vorderde, mijn keel deed pijn, alles verstopt en koortsig maar na een warme drank met EssenCe, een vitamine C boost was de koorts weg en ging het beter. Dinsdag morgen was alweer een heel stuk beter en het scheen langzaam weg te gaan ofschoon ik op dit moment nog steeds driftig loop te snotteren. Lisa kwam ziek naar het werk woensdag en ik liep dus weer wat op, handig hoor maar wat wil je ook met dit weer, de ene dag is het warm en vanmorgen waren mijn autoruiten bevroren. Ook is de verwarming op het werk kapot, het werkt of niet of veel te goed dus 's morgens is het ijskoud en tegen drie uur wordt het een bakoven, er wordt aan gewerkt zegt men !

Woensdag kwam ik om zeven uur thuis en Martin was in bed, diep onder de dekens en hij sliep erg vast. Ik liet hem maar want hij had dagen niet echt geslapen, toen ik naar bed ging rond tien uur sliep hij nog steeds. Ik zette zijn pillen klaar in de woonkamer en werd een paar keer wakker gedurende de nacht maar hij ademde rustig. Toen ik om zeven uur wakker werd was hij nog steeds in bed, hij had zijn pillen niet aangeraakt, hij wilde helemaal niks alleen slapen. Raini was vrij dus ik ging werken maar gedurende de dag kreeg zij vervoer en dat vogeltje was dus gevlogen toen ik eerder naar huis kwam omdat ik ongerust was. Ook nu slipe hij, zijn dag portie pillen stond er nog, weer niet aangeraakt. Hij wilde een heel klein beetje ijsthee drinken en verder niks. Zijn gezicht was duidelijk opgezwollen, vooral rond de ogen en ik werd toch wel ongerust. Hij wilde niet dat ik iemand belde dus ik besloot de volgende morgen af te wachten. Ik installeerde me in bed met mijn haakwerk en de tv aan en sliep niet echt rustig die nacht zoals je misschien wel kunt begrijpen. 's Morgens werd ik rond zeven uur wakker, hij was niet in bed, niet in de badkamer en toen ik de woonkamer inliep zat meneer op de bank (eeuwen geleden dat dat gebeurde) met koffie en de tv aan. Zijn gezicht was normaal en hij was een beetje moe maar hij moest me toch vertellen over de rare dromen die hij had gehad dus ik ging een uurtje later werken.Hij vond het ook allemaal heel vreemd, ik denk dat hij gewoon oververmoeid is geweest en dat zijn lichaam een time out had.

Twee dagen vrij kwamen net op tijd, het is extreem rustig op het werk, over de hele week had ik 10 telefoontjes voor klanten dus je kunt wel denken dat ik veel nagedacht heb en veel gehaakt. Ik kreeg nog mooie kaarten, uit Panningen en een envelop uit Maasbree met lekkere taai taai en capucinno, bedankt allemaal, ik vind het geweldig !!

Gisteren shoppen met Raini, ik heb alle kerstkadootjes voor de kids en de kleintjes compleet en kan vandaag gaan inpakken. De kinderen krijgen allemaal een envelop en ik heb voor ieder een kleinigheidje gekocht, Josh krijgt de boerderij van de Fisher Price en een aap, Ravyn krijgt de Disney kaptafel met een make up/haar set en ik heb een little pet shop maar die wil ik Ian laten geven, hij heeft niet echt het geld om haar iets te kopen. Ook heb ik een pyama van Monster High voor haar.

Voor Martin en ik samen hebben we de smart tv voor de slaapkamer, wat een uitvinding, ik geniet er elke avond van en het was een koopje bij Best Buy.
Zondag komen ze dus Kerst vieren hier, Raini is de enige die moet werken maar dat is vroeg en ze is om twee uur vrij. Kelly komt ook en ik ga ouderwets gehaktballen in tomatensaus en stoofvlees maken met zoete broodjes. Vandaag eten we konijn, dat wil zeggen alleen ik want de rest vindt het maar vreemd.
Na de schrik van de afgelopen week - ik was echt heel bang dat het over en uit was voor hem - gewoon weer de draad oppakken en genieten van de Kersttijd, we hebben op het werk de komende donderdag een 'weird sweater' dag, dat betekende de vreemdste kersttrui is niet vreemd genoeg. Ik heb als basis een groen sweatshirt en die ga ik als kerstboom versieren, de piek komt op mijn hoofd. Lori heeft de hele week vrij, in de echte kerstweek doen we secret santa, ik heb Kim's kaartje getrokken en heb haar al een hele mooie pyama gekocht die op haar lijstje staat. Ze heeft me het afgelopen jaar enorm gesteund en ik wil nog wat extra's voor haar doen.
Ik heb gisteren al de keuken en de kamer gepoetst dus vandaag alleen maar was en cupcakes bakken, verder genieten van elkaar en de rust en stilte, paradijselijk !!

Fijne zondag en een hele mooie week, wij doen ons best om zoveel mogelijk te genieten nu het nog kan

Liefs...Mariet xxxx
Ian en Ravyn al helemaal in kerst sfeer


zondag 7 december 2014

61 Jaar oud, voelt hetzelfde !!

de kaarte hange aan de moer
de slingers zien weer weg
en wae gehaopt heij op nog wat taart
dae haet toch effe pech
want taart, nae die waas der neet
auch kerskes, te vuul om oet te blaoze
dus bakte ich cupcakes kokos en gekruuijt
en ich heij det good oetgekaoze
Martin dae aot en dae oet nog vuul mier
Dus ich weit veur de volgende kier
Cupcakes – auch lekker veur hulp sinterklaoze

Hallo lieve lieve mensen

Ik was gewoon sprakeloos – en dat wil wat zeggen met de van Knippenberg genen die ik van mijn vader geerfd heb! – zoveel mensen die aan mijn verjaardag hebben gedacht, mailtjes, over 300 berichten op facebook, kaarten in de post, een pakketje met lekkers vanuit Ubachsberg, een video wens van mijn schatteboutjes….allemaal teveel om op de te noemen en ik kan alleen maar zeggen…BEDANKT…door dit alles voelde ik me echt jarig…een hele special dag, zeker weten !!!

Na het lange lange weekend van de vorige week was ik weer helemaal topfit om de uitdagingen des levens en vooral werk dan aan te gaan. De kerstboom die ik zondag haalde en samen met Martin optuigde is de mooiste die we ooit hebben gehad, hij ruikt lekker, is precies de juiste grootte en het past allemaal. Martin zou hem samen met mij halen maar had toch geen zin op het laatste moment dus hij zei, ga maar kijken wat ze hebben en dan gaan we daarna samen, gaat vlugger. Maar toen ik deze boom zag en de prijs belde ik hem op, hij gaf de zegen over de telefoon en een aardige jongeman pakte hem op, hij ging door een machine die er een net om deed en de jongeman bond hem met touwen bovenop het dak van de auto, ook kreeg ik een stapel taken met groen mee en toen heel voorzichtig naar huis gereden, foto’s gemaakt van voor en na en zo, de halve kamer uitgeruimd want de boom is twee meter hoog, blauw spar, perfect van alle kanten.
Martin vond dat ik de lichtjes erin moets doen nadat hij in de standard stond. Ik had twee honderd lichtjes, wit maar je zag ze amper. Dan maar weer naar de store, ik wist dat ik er meer had moeten meenemen op die yardsale, ze waren maar 50 cent per doos maar ik wist dat ik er zelf had..maar waar? Op weg naar de winkel stopte Susan me bij haar huis, waar ga je naar toen, winkel lichtijes kerstboom..ik heb er genoeg, kom maar binnen en ik ging naar buiten met genoeg lampjes voor het hele huis, wit en gekleurd.

Martin en ik hebben samen de kerstboom versierd, gouden slingers, rood en gouden ballen, Seminole kleuren, grote strik en ster in de top en erlangs de twee salontafel met de krans en de pompoen, de gingerbread lichtjes en de kralen kettingen, net zoals ik dat vroeger deed. Martin zei dat het perfect was, alleen Raini was verontwaardigd dat we dit zonder haar gedaan hadden maar aangezien ze twee weken niet thuis was geweest, zelfs niet gebeld had voelde ik niet dat ze recht van spreken had, Martin was het met me eens.

Maandag kwam Allison van Hospice en ook Tameeka, de sociale werker. Het was gezellig, later die dag kwam een man van een verzekeringsmaatschappij met was gratis spullen, altijd welkom en toen werd het toch tijd om mijn sticker voor de auto te gaan halen bij het DMV (Department of Motor Vehicles). Deze sticker haal je ieder jaar net voor je verjaardag en het is in feite je wegenbelasting. Vorig jaar betaalde ik nog 52 dollars maar de staat heeft de prijzen drastisch verlaagd en ik hoefde nog maar 28 dollars op te hoesten, klasse !! Samen met de benzine die op dit moment nog maar 2.56 per gallon (3.8 liter) kost maakt dat auto rijden extra aangenaam.

Dinsdag moest er weer gewerkt worden en toen ik rond zeven thuis kwam bleek dat er geen nieuwe pillen afgeleverd waren, balen want ik had niet eens genoeg van sommigen voor de nacht, dus bellen, nee er was geen bestelling in het systeem (zuster, wat heb je gedaan maandag) maar het kon gelukkig geregeld worden en om 22.00 kwam er een speciale koerier en waren we uit de brand. Wel was er chocolade melk en depends afgeleverd.

Op het werk is het super slow, woensdag had ik de hele dag geen enkel telefoontje, dat schiet dus goed op met haken. 's Middags versierden we onze team area voor kerst, heel geslaagd.
Donderdag was de luncheon op het werk, gecombineerd voor Thanksgiving en Kerst, er was barbecue van Woody's, kip en varkensvlees met mac en cheese, barbecued beans en sweet rolls en we hebben lekker gesmuld.

Vrijdag, mijn verjaardag en ook de laatste dag van Stephanie want die werkt nu in een telefoon winkel van at&t, veel meer te verdienen en geen gestress met nummers. Ik had haar een foto laten afdrukken die we donderdag hadden laten maken op het werk en ook een pak echte Duitse speculaas veranderde van eigenaar. Zij had voor mij Lindt truffels en een doosje met Raffaelo. Lisa bracht mij een kaart en een paar supermooie zilveren oorbengels met een paarse steen en marquesietjes, perfect mijn smaak. Lisa is vrijdag avond direct verhuisd en zit nu langs mij. Het deed pijn om afscheid van Steph te nemen, we zitten al twee jaar langs elkaar en het was altijd heel erg gezellig, kwebbelen in Duits. Ik heb Lisa gezegd dat ze best langs me mag zitten maar dat ze wel Duits moet leren, ze kan ondertussen al goeiemorgen en zalig kerstfeest zeggen en weet al hoe je bier en kaffee en kuchen moet bestellen, het schijnt meer in haar lijn te liggen als haken want dat heb ik opgegeven, ze snapt het gewoon niet.

Vrijdag kon ik al om twee uur naar huis en na Steph nog een extra knuffel te hebben gegeven - ik ga haar geregeld opzoeken in de winkel, maar 10 minuutjes van hier - ging ik eerst naar het postkantoor want daar lag een pakje. Natuurlijk konden ze het niet vinden en het feit dat de afzender er Mariet en Martin en geen achternaam op had gezet was totaal verwarrend schijnbaar, geen idee waarom, je hebt een systeem of niet en blijkbaar is het voor de post niet.
Thuis gekomen lag er ook een kaart in de bus van Hay en Miep en de kids en het pakje werd snel opengemaakt, het was van Marianne en Frits en Martin was totaal enthousiast toen hij de koffie en de kaas zag...bedankt !!
foto gemaakt op het werk, GO NOLES!!!

Stephanie en ikke

zo bracht ik de boom thuis

nog kaal

en hier het eindresultaat







!
In de email was een superlief filmpje van mijn meisjes die voor oma Mariet zongen, ik heb al zeker 5 keer gekeken, de rest van de avond hebben we rustig doorgebracht.
Gisteren ook werken omdat ik maandag al vrij had gehad en snel voor het werk ging ik nog even naar de open dag van de kerk in de straat waar alles voor niks was, voor niks is een toverwoord, spullen die mensen normaal nog niet aankijken worden ineens magisch als er gratis opstaat, ik hoorde twee vrouwen praatten, wat ga je daar mee doen, weet ik niet maar het is voor niks !! Ik vond een kastje voor de hobby kamer, twee boeken en een paar kleine sbroekjes voor baby Josh, een pak printerpapier, drie dozen depends en een heuse muppet pop, we noemen hem grandpa (Ravyn zegt hij heeft geen haar zoals grandpa) en er is al heel wat mee gespeeld. Ravyn kwam gisteravond met de rest, Ian, Logan, Kendra en Buddy waren hier om te grillen en Raini is nu de reuze afwas aan het doen. Ravyn is blijven slapen en ik zit hier te snotteren, voorzichtig zijn dat ik het niet aan Martin geef.

Ik ga nog een kop koffie halen, het heeft in ieder geval mijn hoofdpijn geholpen en dan gaan we zo dadelijk allemaal naar de vlooienmarkt, Martin ook als hij zich over een half uurtje nog goed voelt.
Een mooie zondag gewenst en tot schrijfs

Liefs  Mariet xxx

zondag 30 november 2014

Een belangrijke beslissing

de kalkoen is op
al wat bleef ware de botte
de pompoen ligt alweer inne haof
dae ken dao rustig rotte
de kerstman kwaam al omme hook
ich ving ut soms van de zotte
genne tied om effe sjtil te sjtoan
zovuul wat wae nog motte
kedootjes tied, winkels daag en nach aope
langzaam is hiej gen waord
doe zuus allein maar vlotte
ich mot waal meij, ich höb neet vuul keus
dus kadootjes veur de kleindochters
ut zien toch zoon dotte !!

Hallo lieve mensen

Wat een genot, 5 dagen vrij, dit is alweer dag nummer 4 en ik had het zo nodig, de rust, geen gehaast om te gaan werken en geen zorgen om wat Martin thuis allemaal weer uithaald want hij maakt het af en toe te bont, kan er niks aan doen maar er gaat geregeld wat tegen de grond inclusief hemzelf zoals dinsdag nacht. Ik was bijna in slaap en hoorde heel erg luid gekreun. Gauw de badjas aan en daar lag hij, van zijn kruk afgegleden. Hij had duidelijk heel veel pijn maar wilde niet dat ik hem ophielp. Ik ging in mijn gedachten even terug in de tijd toen pa Janssen op een koude zondagmorgen op de fiets wilde springen om naar de kerk te gaan. Er lag een dun laagje ijs in de goot en hij ging helemaal met fiets en al onderuit. Lauri en ik droegen hem naar binnen en hij moest naar het ziekenhuis met een gebroken heup. Aangezien Martin zo mager is, geen grammetje vet, was ik zo bang dat hij iets gebroken had maar mijn ouwe taaie was helemaal heel en zat 5 minuten later weer op zijn kruk. Later die nacht schoof hij zijn bak met medicatie van de tafel, bang en weer wakker. Och ja, zo blijft het leven wel spannend !!

Vannacht heeft hij een glas melk omgestoten en is met zijn haren erin gevallen, op de tafel wel te verstaan dus dat wordt strakjes een extra douche partij.
Hij ziet hoe langer hoe meer mensen om zich heen en vooral eentje, een jongeman van midden twintig die hij niet herkent. Hij is gekleed in de jaren tachtig stijl volgens Martin en komt langs hem zitten om te praten. Ik hoor Martin druk discussieren maar laat hem maar,. ik weet niet goed wat ik er van moet denken of er mee aanmoet. Sommige mensen zeggen, dat dit een gids is die het Martin gemakkelijker moet maken om over te gaan naar het volgende level (klinkt bijna als Candy Crush) anderen zeggen zoals de zuster van Hospice, dat het de morfine is. Ik sta open voor alles en wacht wel af.

Donderdag was mijn eerste vrije dag, Thanksgiving en we zouden bij Ricky en meemaw gaan eten later die dag, Raini moest tot 2 uur werken en het dinner was rond 5 uur. Ricky was de dag ervoor opgenomen, hij had een sluimerende longontsteking en zou donderdag morgen weer naar huis komen maar hij is nog steeds in het ziekenhuis, waarschijnlijk tot morgen want hij reageert maar langzaam op antibiotica.

Ik had komkommersalade gemaakt en hemelse modder - oma Hanssen's chocolade mousse - en kreeg rond 5 uur een telefoontje van Raini dat alles klaarstond. Martin had al besloten dat hij niet meekwam, ik had niet anders verwacht en hij smulde alvast van al het lekkers dat Susan voor ons gemaakt had. Het was gezellig bij Ricky, Leah was er met de zonen en het was leuk om hen weer eens te zien, natuurlijk Darian met baby Josh die nog steeds erg verkouden was en veel hoestte en ook Taylor met Pillow, haar vriendin en de kleine Emerson die door de kamer wandelde, heel parmantig in haar mooie jurk. Emerson is de achter achter kleindochter van Meemaw en anderhalf jaar oud. Het eten was heerlijk en ik bleef een uurtje, nam daarna Ravyn mee naar huis en later die avond kwamen Kelly en Raini Martin's bord brengen en die namen Ravyn weer mee.
Op vrijdag had ik eigenlijk niks op mijn programma maar doordat Martin me weer heel vroeg wakker maakte, eerst om 2.30 met de vraag waar Raini was en later om 5 uur in de morgen viel er weer wat om dus ik bleef toen maar op. Rond zeven uur ging ik naar Walmart, het was black friday, al de winkels hebben enorme aanbiedingen en waren al sinds middernacht druk in de weer om alles aan de man te brengen. Vorig jaar kreeg ik er iets van mee, dit jaar besloot ik om na de drukte te gaan en ja hoor, het was vrij rustig, ik kocht wat kadootjes voor de meiden, Frozen pyama's, sokken voor mezelf, een trui voor Martin en twee films, Jungle Book en Rock of ages, beiden voor maar 1.96. Later ging ik ook naar Raini's winkel want daar was al het kerstspul voor de helft en aangezien ik de doos met kerstballen absoluut niet meer kan vinden in de warboel die garage heet heb ik nieuwe gekocht, 12 ballen voor een dollar is niet echt een grote uitgave te noemen. Ik had mijn loon al dinsdag op de bank gehad maar de beloofde bonus was er door een foutje van at&t niet bij dus die krijg ik de volgende keer. Later op vrijdag ging ik met Susan en haar family, zoon David, schoondochter Angie en kleindochter Rheannon die over waren uit South Carolina naar A.C. Moore. Dat is een hele grote knutselwinkel, een waar paradijs voor de knutselaar en ik had verschillende 60% korting bonnen dus ik heb nu nog wat extra multicolored garen gekocht, voor een zak waarvan ik 4 sjaals kan haken betaalde ik nu maar 2.60 en Angie had een hele winkelwagen vol met Frozen spul voor Rheannon's verjaardag. Daarna gingen we bij Denny's eten, het was heel knus.

Zaterdag morgen sliep ik lang uit want weer midden in de nacht de vraag, is Raini here. Susan, Angie en Rheannon wilden gaan garage salen en het was er de perfecte dag voor. De eerste stop was al direct raak, heel veel kerstspulletjes, weer een hele zak rood en gouden ballen, het thema voor mijn Seminole kerstboom, lampjes nog in de plastic voor langs de schoorsteenmantel, het ziet er allemaal heel feestelijk uit en een mooie Disney kersttrui met Mickey voor Ravyn. We staken Normandy Boulevard over en stopten bij de kleine familie slager waar ik een bevroren konijn voor het volgende weekend kocht, heerlijk ! Daarna namen we de verkeerde afslag, eentje te laat, mijn fout en kwamen in Marietta terecht, nog steeds Jacksonville Westside overigens maar Susan dacht dat we verdwaald waren en ofschoon ik haar verzekerde dat ik precies wist waar we waren, vroeg ze toch aan een man waar we heen moesten. Die vertelde haar dat ze terug moest, als we de weg vervolgden zouden we in Baldwin terecht komen maar ik kon haar ompraten om toch de andere kant uit te gaan en ja hoor, we kwamen goed terecht. We stopten nog op een paar plaatsen en ik vond nog wat kerst bakvormen voor cake, een boom en sneeuwmannen, kwartje per stuk. Thuisgekomen was Martin in een diepe slaap en dat bleef zo de hele middag tot na vijven. Ik kon nog even naar de kerk Christmas Fair waar ik aan mee wilde doen maar ze antwoordden nooit op mijn mailtjes en telefoon. Daar vond ik een hele mooie kinderquilt met de ark van Noe en kon de verleiding niet weerstaan dus die ligt nu in de slaapkamer op mijn rek en die gaat mee naar Nederland.

Nederland....ik heb er erg veel over na gedacht in de afgelopen weken en er al met een paar lieve mensen over gesproken. Wat ga ik doen als Martin er niet meer is. In eerste instantie had ik besloten om hier nog een paar maanden alles af te wikkelen en dan terug te komen maar ik kom terug naar geen baan en eerlijk gezegd denk ik ook weinig kans op iets. Geen huis, natuurlijk kan ik bij Ine terecht, dat is niet het probleem maar ik ben nog te jong voor pensioen . Ik heb hier een dak boven mijn hoofd en een goede baan, ik zou hier pensioen van Martin krijgen, hij is te jong om er aanspraak op te doen maar omdat ik 60plus ben, kan ik het wel krijgen. Mijn paspoort verloopt in januari 2017 en mijn greencard is nog geldig tot 2020. 2017 Is dus mijn deadline nu...beter gezegd, ik blijf nog langer hier en ga wat centjes opsparen zodat ik dadelijk in Nederland wat beter kan opstarten weer.  Ook is er hier zoveel dat me aan hem zal herinneren, het huis, de omgeving, alle plekjes waren we samen naar toe gingen en ik denk dat het beter is om meer tijd hier nog door te brengen, in Nederland zal hij alleen maar in mijn hart zijn, op foto's en op youtube met zijn liedjes maar hier zal het zijn alsof hij nog heel dicht bij me is. Ook zijn kinderen zijn me heel lief en ik wil kleine Josh oma horen zeggen voordat ik terug ga. Dat betekent het volgend jaar dat ik op vakantie kom maar daarna weer terugga naar Jax. De lieve mensen waarmee ik dit besprak snappen het allemaal heel goed, wat goed voelt. Het enige nadeel, het duurt langer voordat ik de meisjes meer zie maar wat is een jaartje in een mensenleven.

Vandaag is het zondag en ik moet weer niks, heerlijk. Gisteravond een lekker biertje gedronken op de winst van de Seminoles, ons favoriete football team over de Gators, we konden het niet zien op tv maar ik volgde het op de computer terwijl ik op tv naar een aantal afleveringen van Poirot keek en haakte. Leve Netflix, ik vind het hoe langer hie mooier dat we dit nu hebben. Ik heb sjaals gehaakt dit weekend voor Kelly, Misty en hun twee meisjes en ben er nu eentje aan maken voor Zoe, Kevin's dochter. Kevin bracht ook eten vrijdag en had hout voor ons meegebracht voor de open haard aan te maken want we hadden een paar koude nachten. Nu warmt het weer op naar rond de twintig.

Volgende week vrijdag ben ik alweer jarig en Martin is er om dat met me te vieren, 61 jaar, ik kan het soms moeilijk geloven, ik voel me nog zo jong, heb nog zoveel energie - soms - en wil nog zoveel doen, maken, schrijven, ontdekken. De dag erna op 6 december is Hay jarig. Sinterklaas staat in de kast te pronken, de kerst versieringen vullen langzamerhand de kamer en het gaat ook naar de sterfdag toe van mijn vader dus vanmorgen werd dit speciale lied op de radio bij Minse Winse gedraaid

https://www.youtube.com/watch?v=AF175wOPvX0

Het is onlosmakelijk verbonden aan het afscheid van pap voor mij en mijn familie.

Wij gaan er nog een week aanplakken, hopelijk wordt het een goede week voor Martin en mij en voor jullie ook, wij doen ons best

Mariet xxxx

diorama voor Kerst


oma's hemelse modder

mijn knutselkastje

kerstkrans met pompoen van halloween, te mooi om al weg te gooien

Ushuaia's nieuwe favoriete plekje

al in de stemming voor Kerst


zondag 23 november 2014

Op jacht naar de kalkoen, gobble gobble

ut belke rolt
want ut is tensjlotte rondj
maar wae miense
sjtaon gaer met twie veut sjtevig oppe grondj
de fiesdage zien extra dit jaor
des gewis
want de volgende Kers ut volgend jaor
is der un hiel groet gemis
dus dit jaor dubbel, drie dubbel zoevuul as ut geit
en det is noe auch de reje
det biej os...de kersbaum al bienao sjteit

Hallo lieve mensen

23 November is binnen en we zijn er nog !!!
NU beginnen we officieel aan het feest seizoen v an de winter met donderdag Thanksgiving als eerste van die feesten en we weten nog niet helemaal wat we doen, er is in ieder geval een uitnodiging van Ricky en Meemaw maar Martin gaat waarschijnlijk niet, ik wel en ik breng wel wat te eten mee voor hem. Hij voelt niet om een mensenmassa te ontmoeten en hij krijgt wat hij wil. Het lijkt erop dat het frisjes wordt maar wel droog dus buiten eten is een optie. Vandaag wordt het heel nat, we hebben al een fikse onweersbui gehad vannacht. Afgelopen week hebben we drie morgens vorst gehad en donderdag was alles heel erg wit maar nu is het weer benauwd.

rijp in de achtertuin

Sneeuwwitje paste heel goed bij de bevroren omgeving op donderdag morgen

Ushuaia heeft meteen de nieuwe bank geclaimd

Het was een vreemde week met een man die maar niet naar bed kan gaan, 'snachts ronddwaalt en dan vanalles omstoot, resultaat van afgelopen nacht, een gebroken waterglas, een sfeerlicht en mijn bonbonschaaltjes met de paar chocolade pepernoten die ik nog bewaard had. Maar het zijn tenslotte maar spulletjes, alles is vervangbaar en ik ben al blij dat hij zich niet pijn heeft gedaan. Dit alles maakt wel dat mijn slaap niet zo goed is want ik lijk steeds te liggen luisteren wat hij nu weer uitspookt.

Gisteren heb ik het diarama opgezet, ik had een tiental dagen geleden tegen een van de managers bij at&t, Kim verteld dat hij een kerstboom en een diarama wilde en donderdag kreeg ik van haar en de andere managers twee grote dozen met alles wat er nodig is, huisjes, mensen, boompjes en een kerk met verlichting, heel erg gezellig en nu staat het allemaal in de kamer te pronken. De boom komt nog, Raini wil een echte en als die er nog niet komt heb ik nog de kunst van vorig jaar. Alleen het is zo warboel in de garage dat ik tot nu toe nog niet echt de doos met de boomversiering kan vinden maar er is nog even tijd.

Vandaag gaan Susan en ik naar een winkel die alleen maar kerstspulletjes verkoopt, ik wil niets kopen, hehe, ja ja maar alleen maar kijken. Ik heb gisteren een van de hangers verkocht die ik de vorige week op de church sale voor een kwartje gekocht had, Het is een camee en ik kreeg er 40.00 voor. Het bleek dat het caroussel hangertje toch geen goud was, hele goede namaak blijkbaar maar niet erg want nu ga ik het zelf met plezier dragen.
Ze ging ook met mij naar A.C.Moore, een knutselwinkel want het garen raakte weer stiekem op en ik had wat 50% korting bonnen. Officieel mag je er maar eentje inleveren per klant per dag maar twee wordt getolereerd en met Susan erbij kon ik er dus 4 gebruiken. Resultaat, gemeleerd garen, mooie kleurtjes, 4 bollen in een zak, goed voor 4 sjaals voor een totaal van 3 dollars en 19 cent, kassa !! Ik heb nu vier zakken in de kamer.

Van de week hadden we een serieus gesprek met Raini, sinds ze gebroken heeft met Natalie is ze nog amper thuis geweest, ze kan 'snachts niet alleen zijn maar het gevolg is, haar vader mist haar ontzettend. Ik heb haar dat maar weer eens uitgelegd en ze snapte het zei ze. Haar oud vriendinnetje Star wil hier weer komen wonen, wij zijn er niet blij mee maar Raini heeft besloten, als dat niet kan trekt ook zij uit. Star kan nergens anders terecht en nu denk je, dat is blackmail en ik ben het daarmee eens maar Martin kan nu niet veel hebben dus we zijn gezwicht. Het is pas over een maand aan de orde en we gaan wel degelijk duidelijke regels opstellen.

In de kamer staat een mooie rieten wasmand, ze zat vol met spulletjes voor de feestdagen, een soort kerstpakket. Blikken en pakken, servetten en tafelversiering maar dan voor Thanksgiving en een kadobon voor Cracker Barrell van maar liefst 90.00. Dat zou genoeg zijn voor een etentje daar voor zes maar je kunt hem ook in gedeeltes gebruiken. Dit alles van hospice, reuze aardig !!

de hospice mand


Na vandaag nog drie dagen werken en dan 5 dagen vrij en ik heb het zo ontzettend nodig. Al deze emoties en zorgen vreten aan mijn energie, ik zit hier behoorlijk te snotteren maar wat wil je met deze rare temperatuurverschillen elke keer. Aankomende zaterdag is er bij een kerk in de buurt een Christmas Fair, ik heb informatie opgevraagd en als ik mee kan doen voor een redelijke prijs ga ik vrijdag wat kerst spulletjes maken - ik heb voldoende leuke dingen om dat te doen.
Vreemd dat over 10 dagen ik weer een verjaardag ga vieren, het jaar ging zo erg snel voorbij en ik ga gewoon werken op die dag, ook wel gezellig denk ik. Het is wel de laatste dag dat ik langs Stephanie zit, ze heeft een andere baan, wel bij at&t maar in een van hun winkels. Haar basis salaris is meer als nu en dan is er ook nog de bonussen als je wat verkoopt. Dat lijkt heel aardig te kunnen oplopen en ze is klaar voor een nieuwe uitdaging. Ik zal haar ontzettend missen, mijn Dortmunds vriendinnetje en zal het Duits kletsen ook missen.
Ik heb mezelf een kadootje gekocht en dat is al binnen, een camera. Ik had wat geld op mijn amazon account en aangezien de camera die ik had al zo'n 8 jaar oud is, een oudje van Frank, en je er veel meer kan heb ik er nu eentje met een echte zoomlens en zo dus hopelijk kan ik wat mooie natuur foto's maken. Vandaag en anders de komende week ga ik toch maar eens de gebruiksaanwijzing opstarten, op cd natuurlijk.
http://thumbs2.ebaystatic.com/d/l225/m/m0fBPom_9ZmxPDl6Bvtr7TQ.jpg

Ik ga weer afsluiten met jullie een fijne week te wensen, geniet van het lekkere weertje, van elkaar en van alles wat het leven jullie brengt

Dikke knuf van Mariet xxx





zondag 16 november 2014

In de mallemolen van het leven

De minse loestere al twintig jaor
De winse zien neet altied aeve klaor
Maar os presentatore zeuke alles op
En baove alles gezelligheid is top

Marian die sjrieft alles op aan de phone
En haet met ut servere van koffie en soep zat te daon
Ich weit ut, ich deej det jaore met vuul plezeer
En wae wet, missjien in de toekomst weer

Ut programma heij un paar presentatore
Sinds ut in 1994 wort gebaore
Vuul loesteraers kreege blome of un vlaai
En mennig pasgeboare kiendje unne aai

Ich wins uch nog 50 jaor derbie
Wae zien den waarsjienlik neet mier hiej
Maar doezende miense geneete van uch elke zondagmorgen
Met lach en muziek effe zonger frustratie en zorgen

Ich ben trots det ich der al zoelang biej betrokke moog zien
Nog vuul fantastische jaore en tot gauw missjien !!!!

Hallo lieve mensen

Vandaag is het twintig jaar geleden dat op Radio P&M het programma Minse Winse, een heel populair verzoekplaten programma de lucht inging en nog steeds...alive and kicking.
Jacques en Brigit prosenteren het al zeker 10 jaar en ik mocht een aantal jaren, tot mijnverhuizing naar hier, deel uit maken van het team. Na een tip van Willemien dat er een telefoniste gezocht werd op zondagmorgen kreeg ik de job, telefoon aannemen, verzoekjes opschrijven, koffie serveren, soep en soms wat lekkers. Na een tijd werd mijn gedicht een vast onderdeel van het tweede uur, net voor het weer met Thijs Zeelen en dat resulteerde in mijn eigen programma, Dichterbij in het uur na Minse Winse en later ook nog een uur, All the world's a stage op woensdag avond. Ik heb genoten van dit alles en ik mis het nog steeds. De gezelligheid, de programma's op locatie, mensen die me op straat aanspraken als ze mijn stem hoorden, jij klinkt bekend, ben jij Mariet van de radio? Een mevrouw vroeg zelfs ooit of ze me mocht aanraken, ik voelde me een popstar hehe
Nu sta ik er niet meer zo vroeg voor op, 5 uur 's morgens en luister naar de herhalingen in Uitzendig gemist (hij staat er nog niet op voor vandaag maar ik heb geduld)

Geduld, dat had ik gisteren nodig toen ik Martin's mum bezocht, ik was er om kwart over elf om met haar te lunchen maar het duurde tot half twee voordat ze eindelijk aangekleed was, klaar met haar pillen winkel en met me steeds weer alles laten zien, haar kleerkast, haar frutsels en de twee katten die ze nu heeft. Eentje heet Little Bit en is een 4 maanden oude Japanse bobtail, totaal snoezig. Het snoetje deed me terug in de tijd gaan, zo zag onze Poekie eruit toen Frank en ik hem voor het eerst zagen in 1991, hij was zo klein dat Frank hem in de palm van zijn hand kon nemen en Frank was toen 10 jaar.
Na de hele film van de kleine mermaid te hebben gekeken op haar tv, niet overdreven ging ik naar de auto met een vracht kleren, ik kon niet nee blijven zeggen en gingen we chinezen. Ze zei daarna dat dit het eerste fatsoenlijke maal in weken was en boy, soep, een hele bord met vanalles, het is een buffet en toen een bord met cakejes en een hele kom ijs, ze at twee maal zoveel als ik.

Die morgen was ik eerst wat aan het stressen voordat ik naar haar toe ging, ik had op dinsdag bij de thriftstore een twee zits bank gekocht, alles was 50 % goedkoper want het was Veterans Day maar ik zou met Kenny op zaterdag morgen de bank op gaan halen met zijn truck, hij had eerder geen tijd. We kwamen overeen tussen 8 en 9 maar konden hem gisteren eerst niet bereiken en toen Martin hem eindelijk sprak had hij toch geen tijd, balen balen maar Kevin kwam toevallig langs en die heeft een truck van het werk dus ik polste hem, ja hoor maar laat in de middag als hij klaar was met zijn job. Toen ik terug was van Martin's mum heb ik hem gebeld, paar dekens in de laadbak en nu staat de bank in de kamer (de oude tweezitter die heel vies was is al met de vuilnis mee). Hij is officieel goedgekeurd en vandaag ga ik hem op de plaats zetten van de grote bank die dan ook aan de weg kan, de kamer wat leger wat Martin meer plaats geeft om rond te wandelen en alles weer netjes.

Tussen al die gedoe gisteren zag ik een crafts show met community sale bij de kerk achter ons, begon om 10.00 en ik was een beetje vroeg maar er waren al mensen aan het opzetten. Een mevrouw met haar dochter had twee tafels met barbie poppen, collector's items maar ook sieraden, van haar overleden moeder, voor een kwartje per stuk, allemaal costume jewelry zei ze (nep glutter etc.) maar ik vond een paar mooie dingen en sommige zagen helemaal niet nep uit dus ik ging huiswaarts met 10 stuks. Er was een hele mooie ziverkleurige armband met haar naam erin gegraveerd, ik snap niet hoe je dat kunt verkopen voor 25 cent !! Thuis de lamp aan, mijn leesbril op en de loup erbij en ja hoor, twee gouden kettingen, van de rest niet zeker dus Martin keek ook mee. Een camee met een inscriptie achterop, initialen en een datum 07.31.1975 en waarom zou je dat doen op een stukje blik.
Een mooie ring met de juiste kleur stenen die geen zilver is maar ik vind hem mooi, een paar armbandjes, heel ouderwets,, ook nep maar weer, ik vind ze mooi, een armband met de schakeltjes die je los kunt maken, ik heb er zelf eentje, ooit gekregen van mijn lieve vriendinnetjes en nu heeft die geen lege plek meer, een gouden engeltje tussen mijn M en Frank's F.
Het pronkstuk was een kleine hanger, een caroussel waarvan de paardjes echt draaien en de mevrouw zei dat dit haar moeder's favoriete hanger was, voor een kwartje is hij nu van mij en ik kon hetzelfde kleinood met precies dezelfde goudmerk op ebay vinden waar het te koop is voor...120.00. Het is 14 karaat geel en rood goud en ik werd er op slag verliefd op toen ik het zag.
Ik voel een beetje medelijden voor deze mevrouw, ze wist helemaal niet wat ze daar verkocht maar ik zou nooit mijn moeder's sieraden zo verkopen dus....

http://www.ebay.com/itm/14k-Yellow-Gold-Carousel-Pendant-Horses-Really-Spin-/161390462616?pt=US_Fine_Necklaces_Pendants&hash=item25939f0698

Martin heeft een redelijke week gehad, ik wilde alleen maar dat hij 's nachts in bed slaapt en niet ronddwaalt maar ik kan niet tot na middernacht opblijven om hem te overreden om dat te doen, steeds als ik vraag zegt hij, nog even een sigaretje en dan kom ik naar bed. Ik ben zo vertrokken als ik de lamp uitdoe, deze slaappillen zijn echt heel erg goed en ik slaap als een roos, alleen de plaats langs me in bed blijft leeg...ik zeg mezelf maar steeds, dan ben ik er dadelijk alvast aan gewend.
Wennen, ik zal nooit wennen aan alleen en niet omdat ik alleen ben maar omdat hij er niet meer zal zijn.
Hij wil een echte boom voor kerst en een diorama van kleine huisjes en sneeuw en misschien een trein dus dat wordt yardsalen de komende weken. Ik was er bijna door geshocked, hij geeft helemaal niks om Kerst maar is vastbesloten om nog eenmaal Kerstmis mee te maken (de dokter's deadline van maximaal 4 maanden is mid december) en verheugt zich op Thanksgiving in twee weken, ik heb 5 dagen achter elkaar vrij, donderdag tot dinsdag, wat een luxe.

Vanmiddag gaan Susan en ik op laarzen jacht, mijn laarzen die ik in 2010 in Panningen kocht zijn kapot, zolen gebroken en los en bovenop gebarsten, was natuurlijk ook geen echt leer maar ik kreeg altijd heel veel complimenten erover en ik droeg ze graag, comfortabel en zo. Ik heb bij K Markt mooie gezien en niet duur plus..Susan krijgt daar extra korting.
OP 19 november is Marieke van den Kerkhof jarig en op 21 Bart van Knippenberg. Kleine kindjes worden groot en ik wens jullie allebei van harte en een mooie dag !!!

Nog een beker koffie en dan naar de was, het is frisjes, geloof het of niet maar woensdag nacht krijgen we volgens de weerman zelfs vorst dus vandaag nog gauw even wat was drogen, er waait juist het perfecte briesje ervoor.
Fijne week gewenst en tot de volgende week

Mariet xxxxx

zondag 9 november 2014

Zalige Zondag !

In mijn gedachten ga ik terug naar Kessel
en wandel door haar straten
het is alsof ik onzichtbaar ben
niemand heeft wat in de gaten
ik bewonder de kerk en het kleine plein
herinner me de winkeltjes
wat was mijn jeugd daar fijn
iedereen kende iedereen
je familie, je huis, je straat
de jaren op school, sport en vertier
ik houd me er aan vast als een reddende draad
zal nooit verloren raken zolang ik me koester
in die herinneringen - warm en geborgen
Kessel, altijd mijn thuis
ooit kom ik naar jou terug
ooit...op een zonnige zondagmorgen

Hallo lieve lezers,

Een beetje later dan normaal op zondag maar dat heeft een reden, verschillende eigenlijk maar allemaal ok.
Na een turbulente nacht met veel wakker worden kreeg ik Martin eindelijk om 4.00 vanmorgen zover dat hij even op bed ging liggen zodat ik zijn nek kon masseren, binnen enkele minuten sliep hij vast ofschoon hij eerst niet wilde en zei dat hij niet moe was. Hij slipe tot 8.30 and toen viel ik in slaap en het was half tien of zo toen ik opstond. Ik luisterde naar Minse Winse zoals elke zondag morgen bij Uitzending gemist en wilde aan mijn blog begonnen toen een berichtje van Rob oppopte, of ik wilde skypen met hem en de maedjes. Natuurlijk, altijd ontzettend leuk en ik heb een uur genoten van gekwebbel, heerlijk.
Toen belde Susan, ze was op zoek naar een kastje voor de slaapkamer dus naar Sheps, een hele grote winkel van Sinkel, niks gevonden maar och. Dan K-Markt maar, Martin moest nieuwe pyama broeken hebben en zij krijgt 20 % korting daar, Seminoles pyamabroek rijker en een mooie throw voor een collegaatje dat woensdag jarig is (throw = kleine fleece deken). Toen de thriftstore en als laatste winn dixie waar ze mijn favoriete soep, broccoli/cheddar van Panera voor half geld hebben deze week. Het zit in een plastic kom die je in de microwave kunt opwarmen en het is genoeg voor twee. Nu heb ik eindelijk tijd voor mijn blog dan terwijl de pan met shoarma , varkenspoulet met champignons staat te pruttelen op het fornuis, mijn lief op de badkamer is en de schaal met 22 cupcakes die ik gisteren bakte bijna leeg is, hoezo, hij eet niet ?

Hij heeft redelijk gegeten, het is gewoon zo dat als ik er ben, hij meer uit, meer doet maar op dit moment zijn zijn voeten en onderbenen behoorlijk opgezwollen met vocht en hij is erg verward, dacht dat het maandag is vandaag en heeft in de laatste dagen al drie glazen met ijsthee omgestoten, aan diggelen en de vloer plakt, doen we morgenvroeg wel even opvegen voordat de zuster komt want als hij vannacht weer wat omstoot was het vandaag dweilen voor niks en ik reken daar eigenlijk wel vast op.
Ik was zo blij dat de werkweek erop zit, ik heb niet veel ononderbroken slaap en ik wil niet dat hij ronddwaalt door het huis, donderdag op vrijdag vond ik hem op de keukenvloer, zittend en behoorlijk verward. Hij krijgt dezelfde medicatie sinds weken maar omdat hij zwakker wordt heeft het blijkbaar meer effect op hem. Hij ziet en hoort steeds dingen, mensen die naar hij beweert langs hem heen lopen maar hij ziet ze in een glimp dus kan niemand herkennen.
Gistermorgen was ik ook laat op en door dat Susan met haar hond naar de grooming moest om Chloe te laten knippen en wassen gingen we maar even yardsalen. Ik vond een leuk vintage kastje uit de jaren zestig schat ik met riet aan de zij and achterkant, perfect als ik dadelijk de kamer ga omzetten, ik wil de banken eruit. Ook een hele draagtas met het mooiste oude kant was voor mij.
Later ging ik even naar de nieuwe neighborhood Walmert die woensdag werd geopend naast Raini's winkel. Ze hadden de Oscar Meyer Wiener mobiel buiten staan, een klein busje in de vorm van een hotdag met binnenin ingericht in de stijl en kleuren van de jaren vijftig, net alsof je zo op de set van happy Days binnenwandelde. Ook was de Cheetos tijger er voor foto's met de kids.

Ik kijk erg uit naar thanksgiving, ik heb 4 dagen vrij, misschien zelfs vijf als het allemaal lukt en ik ben echt toe aan een korte vakantie, niet dat we ergens heengaan maar toch, gewoon even niks doen, ofschoon echt niks doen kan ik toch niet, ik heb weer 4 sjaals gehaakt deze week maar dat is geen werk maar ontspanning bij de tv, netflix erop met een mooie oude BBC serie of zo, perfect voor Marietje !!!

Jaques is vandaag jarig en de komende week gaan hij en Brigit met het Minse Winse team de 1065st uitzending van Minse Winse presenteren, 20 jaar geleden werd deze succesvolle serie gestart en ik schrijf al jaren elke week een gedicht dat in het tweede uur tussen 12 and 1 wordt voorgedragen, ik verheug me op de jubileum uitzending !!!!

Nu ga ik echt relaxen, volgende week zijn er weer  met waarschijnlijk een beetje een langer verslag, lieve groetjes van Mariet xxx

zondag 2 november 2014

Hallo - wat - ween

lekker werm onger de daeke
ich hoij veurzichtig dien handj
mien naas veult koad, de res is werm
un bietje wintjer in Florida landj
lang zal ut neet doere
dertig grade al om de hook
maar zoelang ut kaod is geneete wae
van unne gooje film of un book

Hallo lieve mensen,

Voor de verandering vandaag weer eens vroeg op en dat is de schuld van Martin, hij liet een glas vallen in de kamer op de stenen vloer, ring ting ting en ik was klaarwakker, ongelofelijk maar niet eens kapot !!
Het is koud, gisteren kwam er een koufront deze kant op met een ijzige wind en het werd amper 10 graden, blij dat ik mijn vest in de auto had en vannacht en vanmorgen is het maar zo'n 5 graadjes. We hebben de lekkere veren slaapzak op bed, over mijn dekbed en ik sliep als een roosje tot dat glas viel.
Het was weer een gemengde week, na de hele goede laatste week volgde er een redelijk goed weekend maar daarna heeft Martin waarschijnlijk toch ergens een virusje opgepikt want hij was heel beroerd, vooral woensdag was heel erg. Het wordt nu natuurlijk steeds moeilijker om alle bugs buiten de deur te houden met al die hoestende proestende mensen op het werk. Ook ik was een paar dagen snotterig met niezen en hoesten.
Maandag morgen wachtten we op de verpleegster en toen er om 11 uur nog niemand was geweest heb ik toch maar even gebeld, nee mevrouw, nurse Allison heeft zich ziek gemeld, heeft de vervangster u niet gebeld, ik zal haar laten bellen. Tien minuten later belt iemand, is het dringend, ik heb een aantal mensen die ik moet zien maar u bent niet op mijn lijst, morgen komt Allison wel even langs...maar ik moet werken...ja mevrouw, ik heb vandaag echt geen tijd. De hele middag geprobeerd om een collega te bereiken die vrij had om zijn late dienst van dinsdag te ruilen en toen maar gevraagd voor een late dienst, was gelukkig geen probleem. Dinsdag morgen was Allison dus nog niet beter dus kwam Kimberly op bezoek. Een jonge meid nog en heel bubbly zoals Martin het noemde. Ze vond het wel gezellig en bleef anderhalf uur kletsen, ik had net cupcakes gebakken en die gingen er wel in. Ze vond dat Martin er in het echt veel beter uitzag als op papier en ze gaf wat tips. Ook bestelde ze nieuwe pillen voor hem onder andere een extra slaapmiddel naast de Xanax en ook een soort foam. Ik ben gaan werken maar ben kort na 19.00 naar huis gekomen, hij was ontzettend beroerd al en zelfs koffie kreeg ik er niet in.

Toen ik maandagmorgen ging werken was Natalie bezig om spulletjes naar de auto te brengen, het rommelde al een tijdje tussen haar en Raini en nu was de koek helemaal op. Toen ik 's avonds thuiskwam was alles van haar verdwenen, Raini weer vrijgezel en wij waren een gezellige roommate kwijt. Zondagavond hadden zij en ik nog gezellig een glas rode wijn gedronken, ik mis haar, het is heel stil. Ze is nu in Colorado bij haar moeder en familie, ze blijft daar waarschijnlijk een paar maanden en dan zal ze uiteindelijk verhuizen naar de regio waar haar twee kleine dochtertjes wonen.
Dit betekent dat ik een beetje vaker moet fungeren als chauffeur waarschijnlijk sinds Raini nu geen vervoer heeft, we merken echt dat ze weer alleen is, ze blijft wat meer weg 's nachts, ze vindt het verschrikkelijk om alleen te slapen en ook vannacht is ze ergens blijven slapen. Ze vroeg woensdag of ik haar de auto wilde lenen om uit te gaan. Ik heb geweigerd en uitgelegd hoezeer we afhankelijk zijn (alsof ze dat niet weet) en dat ik het me niet kan veroorloven om zonder auto te zijn, het hoeft tenslotte niet haar fout te zijn als er iets gebeurd. Bovendien heeft ze geen geldig rijbewijs dus als de politie haar zouden aanhouden wordt de auto geconfisceerd en ben ik een hele pak geld kwijt om haar terug te krijgen.

Donderdag kwam ik ook eerder naar huis, ik wilde graag de hele middag vrij maar er waren maar twee uurtjes tussen 4 en 6 beschikbaar. Snel wat lekkere spulletjes gehaald en toen naar huis, ik heb snel wat cupcakes gebakken want die vindt mijn schatje heerlijk, chocolade en Halloween mix met kokos, amandelen en marshmallows.
Vrijdag was ik vrij en ik wilde op tijd beginnen met opruimen want tenslotte kregen we hoog bezoek 's middags. Raini moest ook vanalles dus we begonnen toch maar met Walmart, wat snoep gekocjt voor de trick or treaters, het was halloween tenslotte en toen we in de winkel waren belde David dat hij en Betty tegen etenstijd kwamen en wat we wilden eten. Ik vertelde hem dat Martin heel graag salade heeft van Bono's, een barbecue restaurant. We kwamen overeen dat ze rond 18.00 uur bij ons zouden zijn dus tijd genoeg om alles te doen wat op mijn lijst was. Ik begon op mijn gemak en binnen de kortste tijd was de keuken, badkamer en woonkamer acceptabel schoon, Raini vond dat de badkamer er superdeluxe schoon uitzag, eigenlijk zou zij die bijhouden maar dat komt er niet echt van als ik het niet doe.
Martin voelde zich heel goed, die ging even rusten 's middags dus ik kon op mijn gemak alles aan de kant zetten.Rond half zeven kwamen David en Betty de oprit oprijden. Ze wonen in Texas in de Dallas area en waren een weekje voor familiebezoek hier met hun camper. Vandaag gaan ze weer richting huis, een ritje van twee dagen. Ze hadden het eten dus meegebracht en dat hebben we dus eerste verorberd, gezellig aan de tafel, dan wordt die ook weer eens gebruikt anders dan er alleen maar spulletjes opzetten. Ik had een pork sandwich maar ik had ook stokbroodje met kruidenboter en provolone kaas uit de oven en komkommersalade die er heel goed inging. Daarna was het tijd voor koffie en een cupcake en wat kletsen. De twee broers realiseerden zich heel goed dat dit waarschijnlijk de laatste keer was dat ze zich zagen maar waar ik bang voor was, een beladen sfeer, was er helemaal niet. Ik had een mooie donkerrode sjaal voor Betty gehaakt met een broche erop en ze was er heel blij mee. Rond negen was het dan tijd om weer afscheid te nemen en na een dikke knuffel en een uitnodiging om het volgend jaar hen in Texas te bezoeken zwwaide ik hen uit.
Afscheid nemen, dat is waar hij toch moeite mee heeft en ik merk dat heel goed, het onwerkelijke onvermijdelijke en dat te vermijden lijkt een reden waarom hij bepaalde mensen niet wil zien, hij wil niet dat mensen huilen en zich vastklampen want daar is een beetje toegeven, ja ik ga dood. Zolang hij afscheid nemen kan vermijden voelt hij dat het niet zover is denk ik.Voor sommige mensen is dit moeilijk te bevatten denk ik en ze snappen het niet maar het gebeurt zoals hij het wil, dat is iets wat ik me heb voorgenomen, ik ga niets forceren, hij heeft het daarin voor het zeggen !

Gistermorgen was het dus koud dus ik heb zelfs niet eens moeite gedaan om te yardsalen, in plaats daarvan naar de Walmart want de dag na Halloween is alle snoep en zo halve prijs. Na wat gedoen aan de kassa omdat de prijzen er toch weer eens niet goed in zaten ging ik naar huis met bergen mini marsjes, snickers en zo dus we hebben volop te snoepen voorlopig. Ook nog even wat extra Halloween mix gekocht voor een prikje voor cupcakes. Martin eet er volop van !
Gisteren op het werk was het relaxed en ik kreeg redelijk veel gedaan.
Vrijdagmorgen bracht de post een pakje uit Kessel met koffie, heerlijk, ik drink nu net mijn tweede kop en twee dikke stukken kaas, verder een hele hoop thee en lekkere Sinterklaas lekkernijen. Met name Martin was heel erg blij met alles, dankzij de gulle gaven van Martin en Katrin en Ine en Vijo, heel hartelijk bedankt hiervoor.
Ik moet vandaag niks, lekker toch, klein wasje misschien, ik had een nieuwe dikke sprei voor ons bed gekocht, de oude is versleten, ook bijpassende lakens en slopen die ik ook kan gebruiken om de vieze oude banken te bedekken maar het bezoek was vrijdag nog niet goed en wel de deur uit of Ushuaia plaste op de nieuwe sprei. Ze heeft een schone kattenbak maar om de een of andere vreemde reden heeft zij besloten de tweezits bank als kattenbak te gebruiken en wat ik ook doe, het helpt niks. Ik heb nu overal plastic neergelegd en chloor gesprenkeld om te zien of dat helpt, beter witte plekken dan plas en kattenpoep. De sprei kon in de wasmachine, zo groot is die dus vandaag wordt die gedroogd en dan op bed.

Het is nu half zeven, de tijd is ook bij ons terug naar wintertijd gegaan vannacht en ik ga waarschijnlijk nog even terug naar bed. Later vandaag ga ik eens snuffelen in mijn documenten want ik ga bijdrages leveren aan het Kessel online portaal, heel leuk, gedichten en mijmeringen, ik heb heel wat liggen.
Allemaal een hele fijne week gewenst en tot schrijfs !!!

Liefs...Mariet xxxxx

zondag 26 oktober 2014

We zullen zien !!

ik kom mezelf tegen soms
in het doolhof van mijn gedachten
alsof ik in de spiegel keek
en naar mezelf lachte
ik zag mijn ogen
ik zag mijn mond
mijn hand bewoog naar mijn hoofd
mijn hart, een grote wond
waar is de doolhof dokter
als hem nodig hebt
of misschien iemand die met je praat
naar je luistert, zelf geen woordje rept
ik ben alleen met mijn gedachten
in de diepe duistere nacht
de eenzaamheid grijpt me naar mijn keel
wanhoop worgt mij met zijn macht
maar dan
een zonnestraaltje
jouw hand, ik voel hem dichtbij
en ik besef, het was maar een droom
want jij ...bent nog bij mij

Hallo lieve mensen

Alles bij elkaar hebben we een goede week gehad dus ik ben blij !!
Afgelopen zondag nam Susan, op mijn verzoek, me mee naar de NAS basis want daar hebben ze een winkel waar je veel spulletjes uit Duitsland kunt kopen en ik wilde heel graag zonnebloembrood hebben , heerlijk met kaas. Ook hebben ze een behoorlijk assortiment vlees en groentes dus ik heb goed ingekocht. Drie pakken brood, niet overdrijven maar ook Zentis jam, zwarte kersen, mijn favoriet en drie heel goed geprijsde pakken vlees gingen mee. Verder een mix om jagerschnitzel te maken en nog wat kleine dingetjes voor Martin om te snacken.
Maandag morgen kwam nurse Allison weer langs voor de wekelijkse controle, alles was goed, we waren goed omgegaan met de medicatie zei ze alleen de xanax was te snel op, die is voor het slapen en zo, een soort valium. Er werd nieuwe medicatie afgeleverd op dinsdag.
Het is een genot om weer eens in een auto te rijden die het goed doet, afkloppen op hout, en bovendien erg zuinig is, ik hoef lang niet zo vaak te tanken en rijd nu naar het werk voor zo'n 4 dollars per dag, met de Volvo was het 7 tot 8. Ik vulde de tank vrijdag morgen, 21 dollars en hij was vol, benzine kost hier op dit moment maar zo'n 2.89 per gallon (3.8 liters) dus ik bespaar en dat kan ik uitgeven aan andere dingen maar daarover straks meer.

Donderdag was na negen maanden weer een bezoekje aan de cardioolog gepland. Hij vertelde me dat ik de hartslag van een twintig jarige heb, mijn lijf voelt iets anders maar he !! Ik kan de plavix weglaten sinds het al 3.5 jaar geleden is dat ik mijn stents kreeg en het risico van bloedingen is nu groter dan het risico van bloedproppen wat de plaviux moet voor komen. Ik moet wel doorgaan met de Crestor voor cholestorol en de aspirine, ook een bloedverdunner. Over een jaartje terugkomen zei hij en ik vertelde hem dat dat waarschijnlijk niet zal gebeuren. We praatten een tijdje over Martin en ik heb hem bedankt voor alle goede zorgen.
Na afloop had ik nog heel veel tijd voordat ik moest werken, ik heb bij Publix een sub gekocht, broodje gezond met kalkoen en kaas en ben toen naar Green Cove Springs gereden, zo'n 12 km verderop waar ik in het park aan de rivier in het zonnetje lekker mijn eerste helft van het broodje oppeuzelde met een bekertje gratis Publix koffie, fantastisch dit weer, ik geniet er echt van, zacht weer, 25C, strakke blauwe lucht en een heerlijk briesje.
Vrijdag middag heb ik vrij genomen, het was beschikbaar en ik ben lekker vroeg naar huis gereden naar mijn schat. Hij voelde zich niet zo goed, had geen honger dus het broodje kip dat ik mee had gebracht heb ik zelf opgegeten maar later at hij toch wat.
Zaterdagmorgen gingen Susan en ik yardsalen. Susan zei, laten we jouw auto nemen want steeds als ik rijd vinden we niks. Nou dat hebben we geweten vanmorgen. Ik heb een reuze schilderij gekocht, het zou gemakkelijk in de volvo hebben gekund maar met een beetje wringen kregen we het in de Kia, originele prijs 299.00, voor 10, heel mooi geschilderd, nu nog kijken waar ik het ophang ! Verder een keimooie beschilderde speelgoed kist voor een dollar (met lieveheersbeestjes natuurlijk), een open kastje voor twee met mandjes voor mijn knutselspulletjes te ordenen, een pop, het is een Pansy uit 1991, keileuk, op ebay gaan ze voor 30.00 of zo, ik betaalde twee kwartjes, de klap op de vuurpijl was een zilveren ring met amethyst, aquemarijn en citrine stenen voor 10 dollars, soms moet je jezelf verwennen !! Na afloop heb ik een gezellig uurtje thuis de knutselkast ingericht met nog een paar mandjes uit Raini's winkel, 10 cent is tenslotte niks voor 3 stuks. Alles ziet er reuze geordend uit, ik wilde foto's maken maar om de een of andere reden zegt mijn camera steeds dat de batterijen leeg zijn en ik heb ze net opgeladen. Dat is het volgende op mijn lijstje als het niet lukt met andere batterijen, een andere camera.
Ik wil nog naar een tweede kastje kijken, ze zijn eigenlijk voor schoenen en ik zie ze af en toe op yardsales. De schilderij staat op de dressoir, ik kan hem niet hangen, de muren zijn net van karton en we hebben niks zwaars genoeg om dit reuze schilderij te dragen.

Gisteren lekker buiten in de tuin naar de Blue Angels gekeken, dit weekend is de airshow op de NAS basis en ook vrijdag middag zagen we de Angels al oefenen. Het zijn straaljagers die stunts uithalen en ze vliegen over ons huis als ze hun truukjes doen, heel indrukwekkend. Vanmiddag nog een keer, ben blij dat Martin ook in staat was er iets van te zien.
Susan's zoon Todd is op bezoek, de hele week van gisteravond af uit Tennessee en ze wil vanmiddag met ons naar de winkel gaan waar ze alleen maar buitenlandse spullen verkopen, de vorige keer, jaren gelden hadden ze niks uit Nederland maar wel uit Duitsland en Belgie, Core d'Or en zo en veel kerstspulletjes, niet goedkoop maar kijken niet kopen vind ik ook al geweldig.
Raini is met Ravyn en een vriendin naar de airshow, Ravyn heeft hier vannacht geslapen en was erg blij om oma te zien en grandpa natuurlijk ook. Ze heeft haar haren laten knippen in een langere bob, heel schattig. Haar mama is van de week getrouwd met vriend Shawn.

Op het werk gaat het goed, ik ben bijna helemaal groen voor de maand, alweer en wat rood is ben ik al aan het corrigeren, ik werk meestal te snel dus ik heb de rem op de tijd van een ticket moeten zetten om dat te doen. Zover in het jaar is alles groen en veilig, ik kreeg weer een goede 100% survey en dat voelt lekker. Stephanie is ziekjes, ze heeft griep maar kan niet thuisblijven dus ik ben ook een beetje snotterig. Gisteravond in bed werd ik ineens heel misselijk en alles kwam eruit maar ik heb goed geslapen en vanmorgen smaakte de koffie weer als vanouds.

Op 30 oktober is Diny jarig, van harte en een fijne dag gewenst !!!  Dezelfde goede wensen voor Veronique voor 28 oktober !!
De maand is bijna om en we zijn er nog, ik heb nu goede hoop dat we het einde van het jaar ook halen als er niks geks gebeurd, je moet je tenslotten ergens op richten en aan vast houden. Martin is laconiek erover, vrijdag komt zijn broer David en vrouw Betty uit Texas op bezoek en hij kijkt daar naar uit, verder wil hij niet vooruit denken. Gisteren zei hij toen ik vroeg of ik de indeling van de kleine kamer waar de computer en mijn knutselspullen staan mocht veranderen (er staan ook spullen van hem) je verandert maar als ik dood ben, hij grinnikt erbij als hij zoiets zegt dus ik vroeg aan hem, kun je me dan een indicatie van tijd geven wanneer dat is waarop we beiden lachten. Natalie die erbij zat in de kamer zei dat we nuts waren.

Allemaal een fijne week gewenst, we willen er nog veel meer als de afgelopen week en gaan ervoor !!

Liefs...Mariet xxxx

zaterdag 18 oktober 2014

Sneeuwwitje, en ze leefden nog lang en gelukkig

Vannacht
Hield ik jou in mijn armen
Je kreunde van de pijn
Was onrustig
Verkrampte
Als een kind dat bang is in het donker
Ik was je vrouw
Je moeder
Je boei
Je veiligheids kabel
Je hield mijn hand vast
Alsof je wilde zeggen, blijf bij me
Toen je rustig werd liet ik los
En kon ook ik gaan slapen

Vannacht voelde ik de liefde
Meer dan ooit tevoren



Hallo lieve mensen

Ja hoor, Sneeuwwitje is wakker, het sprookje heeft een happy ending met de nodige strubbelingen maar Tony deed zijn best and Donna was de sterke vrouw achter de handige man.
Zondag middag klopten ze aan onze deur en kreeg ik een sleutel in mijn hand gedrukt, hier, je mag mijn jeep gebruiken en we nemen de Kia mee naar huis zodat Tony in de schaduw op zijn gemak er aan kan werken, hoe tof is dat !!!
Ik ben maar snel wat kleine booschappen gaan doen, brood, melk, boter, alles was op door al dit gedoe.

Maandag morgen kwam de zuster, op tijd en ze bleef niet lang, ze vroeg me te bellen als Martin meer pijn kreeg, om kwart over elf was ik met de jeep op weg naar werk. Je zit heel wat hoger in zo’n jeep maar het was zo cool, radio op Jacksonville 96.9 Classic Rock en genieten. Het was wat meer winderig en mijn haar had niet zo’n dag maar who cares, ik was mobiel en dat was wat telde.
Ik moet jullie trouwens even waarschuwen, ik type dit op zaterdag  op mijn werk en word crazy van allemaal de automatische correcties !!

Maandag avond kom ik thuis, even achter de desktop en hola, wat gebeurt er nu, ik krijg allerlei rare schermen en het advies om een system restore te doen want doordat we wat ontbreekt kan het programma niet starten…next !!! Ik start dus helemaal van het begin aan op, alle programma’s en stuff gewist maar na drie weken heb je natuurlijk nog niet zoveel bijeen gegaard.
Naar bed en de volgende morgen even mail checken en facebook uiteraard en ja hoor, 5 maal het blauwe scherm. De desktop is niet nieuw en dus heb ik 30 dagen garantie, nou die zijn nog niet om dus gelijk op de chat, veel gemakkelijker dan bellen vind ik en ik krijg een return label gemailed. Duurt wel zo’n 10 tot 14 dagen voor hij omgeruild wordt want het moet allemaal gestest worden en zo.

‘s Avonds thuis is er niks aan het handje dus ik besluit het even aan te zien. Donna belde dat de auto klaar was, de kabel tussen de alternator en de accu was slecht en veroorzaakte kortsluiting, daarom deed niks het meer de accu is naar de knoppen dus Tony had bij de sloop voor 28 dollars een andere gehaald, nog geen jaar oud (ik weet waar ik in het vervolg moet kijken) en alles deed het goed, lichten, motor. Ze adviseerde om de jeep dan maar op woensdag na het werk om te ruilen wat ik ok vond dus woensdag nog even genieten.

Woensdag avond had ik Sneeuwwitje weer terug, ze reed geweldig en na de nieuwe alternator naar de winkel te hebben gebracht, ik kreeg mijn geld teruggestort op mijn card voelde ik dat ik de wereld aankon.

Die euforie duurde kort, de volgende morgen, net op de snelweg hoorde ik een doffe klap, ik keek in de achteruitkijkspiegel maar zag niks op de weg liggen en alles leek ok dus ik reed door. Van de snelweg af, door Orange Park net voor de brug over Doctor’s Inlet, zo’n 10 km verder ja hoor, hobbel hobbel dus gelijk de auto aan de kant, achterband passagiers zijde in flarden. Wat nu..even wachten en een aardige politie agent stopte. Hij keek erna en naar mijn gereedschap en kwam tot de conclusie dat dat niet paste op de Kia, de sleutels waren te groot voor mijn bouten, wat nu. Hij belde een towing bedrijf maar die deden geen straat service, alleen opslepen en dat is niet goedkoop. Martin wist ook geen oplossing dus Donna gebeld, mijn redder in de nood. De situatie uitgelegd en ze zei, ga maar in de schaduw zitten en relax, wij zijn onderweg. Een 15 minuten later zei de politie agent dat hij naar een vergadering moest, hij had een collega opgeroepen om hem af te lossen want hij wilde mij niet alleen langs die drukke weg hebben al stond ik op de vluchtstrook, aardige man, die leutenant, hij moest naar een vergadering. Een vrouwelijke college kwam en ook een towtruck, dus toch. Hele aardige man maar guess what, hij had ook niet de juiste gereedschappen om die moeren los te krijgen, ondertussen werd het toch wel heel erg laat, ik had al gebeld naar het werk omdat ik later was.
De politie agente zei dat ze niet de hele dag kon wachten, dat de auto van de weg moest (op de vluchtstrook?) en ze vertrok, gelukkig kwamen Donna en Tony er binnen enkele minuten aan.
Tony had de juiste sleutels meegebracht en binnen 5 minuten zat mijn reserveband erop, de man van de towtruck hielp even met losmaken maar dat kostte me natuurlijk niks en om kwart voor elf was ik op mijn werk.

Omdat ik vrijdag vrij had ging ik eerst een andere band erop laten leggen, bijna nieuw en toen hij naar de andere achterband keek die ik ook een beetje kaal vond zag hij ook daar een spijker dus gelijk die ook maar verwisseld.
Voor de rest van de dag heb ik niet veel gedaan, de kids waren allemaal thuis en de keuken was een zooitje maar dat werd ook netjes opgeruimd, met een beetje hulp van mij, kattenvoer gehaald en zo en een beetje garage saled want dat is ontspannend. Ik wilde koken maar de barbecue man was aan het kokerellen dus nam ik ribjes op brood mee, rijkelijk overgoten met zijn zelfgemaakte barbecue saus (geheim recept) en Martin at twee grote ribjes en twee sneden brood met saus. Ik nog een beetje, Ian at de rest nadat hij de toppen van de struiken voor in de tuin kaal geknipt had, ik kan daar niet bij. De rest deed ik later en toen Raini halen van het werk en op tijd naar bed.

Martin sliep onrustig, hij kreunde en haalde heel onregelmatig adem dus ik ben ofschoon hij dat normal niet wil, veel te warm, heel dicht tegen hem aan gaan liggen en heb zijn hand vastgehouden. Het leek hem rustiger te maken en toen ik na een tijd mijn hand wilde verleggen hield hij ze heel krampachtig vast net alsof hij wilde zeggen, blijf bij me. Na nog een tijd zo gelegen te hebben werd hij rustig en ontspande hij, zijn hand viel open en ik kon ook gaan slapen. Het was een ongelofelijk gevoel, zo dichtbij, ik voelde elke beweging die hij maakte, elke zucht en heb deze ervaring veilig opgeborgen in dat special hoekje in mijn hart zodat ik hem later misschien weer tevoorschijn  kan halen.

Vanmorgen had hij honger dus ik weer in de auto en bij Krystal een paar sunrisers gehaald, dat is een mini hamburgertje met ei en bacon, niet mijn smaak maar als hij het wil, krijgt hij het, eten is eten !!
Vandaag werk ik van 12.00 tot 9.00 vanavond, morgen vrij natuurlijk. Het is werkelijk heerlijk weer, een milde 25C overdag en ‘s nachts koelt het genoeg af om mijn kokosnootolie solide te laten worden. Vanmorgen heb ik Raini onze kolibrie laten zien, ze had er nog nooit eentje in het echt gezien, ze is 29, kun je het geloven. De kids hier kijken blijkbaar nooit naar buiten !!
Ik wil naar de springs met Martin als hij zich goed voelt en dit is het perfecte weer ervoor, misschien morgen ,we zullen zien en daarom ook type ik dit verslag nu al. Ook vertrouw ikde computer niet, je zult zien dat hij morgen weer problemen heft dus ik ben dat problem voor.

Het is rustig, over 5 minuten ben ik van de telefoon af voor vandaag, mail lezen, dan lunchen, broodje Hollandse kaas en dan service lead tot vanavond, lijsten bijhouden, vragen beantwoorden en naar gesprekken luisteren.

Ik kan wel wat rust gebruiken na al die hectic en snak dan ook naar een beetje onbezorgdheid, lekker samen met mijn lief genieten van de natuur, lekker eten en drinken en niet teveel moeten.

Ik wens jullie zonneschijn en liefde op jullie weg….Mariet xxx








zondag 12 oktober 2014

Sneeuwwitje, het gif in de appel

sjtuurs se mich un zonnesjtrölke
un kleintje is good, as ut ken
zoedet dees donkere wolk weer weggeit
en ich weer un bietje aomhaole ken

sjtuurs se mich wat mood der biej
ich höb ut nuudig, hiel erg
sjlaag nao sjlaag maakt mich zoe meug
laop sjtieds weer aan taege unne berg
danke !!!

Hallo lieve lezers

Waar te beginnen deze week want ik voel me ontzettend verloren !!

Maandag morgen kwam de zuster met haar assistent die ze inleert en het duurde allemaal heel erg lang, het tellen van de pillen en zo dus ik was later op het werk.
De auto liep goed dus ik had goede hoop dat dat tenminste een happy end was maar nee hoor.
Dinsdag vertoonde Sneeuwwitje de eerste kuren, ik moest haar laten jumpen en toen ik woensdagmorgen naar het werk wilde gaan deed ze niks.
Ik belde KT direct al voor 8 uur en hij beloofde mij, nadat hij een klant zou afzetten om langs te komen. Rond de middag was hij er nog steeds niet en toen ik hem om half twaalf belde hoe het at gaf hij toe me helemaal vergeten te zijn. Martin was ook ziek, hij had 's nachts flink moeten overgeven en ik heb dus maar naar mijn werk gebeld dat ik niet zou komen.

KT kwam eindelijk rond half twee en keek naar de auto en hij dacht dat de accu niet goed was. Hij ruilde een van zijn accu's voor de mijne en de auto sprong gelijk aan.
Donderdag verliep alles goed en kon ik eindelijk weer wat uurtjes werken.

Vrijdagmorgen moest ik in alle vroegte Natalie weer uit bed trommelen, geen spijt hoor want ik ben niet echt happy met de dames op dit moment. Ze zijn veel te luid, hebben me al verschillende keren wakker gemaakt met douchen en herrie maken als ze laat thuis komen en ik als slaap en de keuken is een zootje dankzij hun koken en zo.

Vrijdag avond wilde ik op het werk vertrekken maar mijn nieuwe koets startte niet, Kim ging ook net naar huis dus de jumpercables weer tevoorschijn gehaald maar deze keer deden die ook niks, alles was helemaal dood.

Geen glazen kistje voor de dame maar gewoon de nacht doorgebracht op de parkeerplaats op het werk en Kim zette me thuis af na een gezellig ritje in haar open Mazda.

Thuisgekomen belde ik Donna, ze had gezegd dat ik kon bellen als ik hulp nodig had, haar vriend Tony weet veel van auto's en zij beloofde gistermorgen, zaterdag, langs te komen.

We reden naar mijn werk en daar probeerden we weer de auto to starten, geen geluidje kwam eruit dus ging Tony aan de slag, eerste de terminals, alle verbindingen nakijken en alles schoonmaken, ik had nieuwe terminals in mijn auto maar hij dacht dat die niet nodig waren. We lieten mijn accu opladen via de kabels en toen sprong mijn liefje aan, we besloten naar een advance autostore te rijden, ongeveer 10 km ervandaan was de dichtsbijzijnde. We kwamen echter niet ver, bij het eerste stoplicht lkiet de dame het weer afweten. Er stopte een ambulance achter ons en de mannen hielpen haar van de weg af rijden door haar te duwen.

Tony besloot zijn accu met de mijne te verruilen en toen konden we dan eindelijk naar de winkel rijden. Hier aangekomen ging de testapparatuur er op, uitslag, alternator was niet goed maar ik moest naar een andere winkel, weer 5 km verder weg van huis en daar kocht ik de alternator. We reden naar huis na Donna's kleindochter Zoe te hebben opgehaald, ze moesten naar een verjaardag.

We reden naar ons huis en zij zouden later terugkomen. Ik was doodop, het was heet in de zon en al dat gedoe maakt me moe. Ik at wat, had nog niks gehad, het was ondertussen half twee en installeerde me in bed met een film en Martin, ik deed een lekker dutje.

Rond 5 uur kwamen Donna en Tony terug en hij ging gelijk de alternator installeren terwijl Donna en ik gezellig binnen kletsen. Nadat de alternator erin zat, guess what, de auto startte niet en we besloten naar de Advance te rijden hier in de buurt waar ik normaal naar toe ga.

Weer werd er getest, de nieuwe alternator deed het niet. Hij had een apparaat binnen voor te testen zonder auto en wat bleek, de oude was pico bello dus het was wat anders. Ik kan de nieuwe terugbrengen en krijg mijn geld terug maar wat was het dan wel. Ondertussen was het donker en mijn lichten deden het niet meer dus binnendoor naar huis gereden. Halverwege moet ik over een viaduct en ja hoor, motor was dood en ik stond halverwege de helling en in de bocht. Het enige wat mogelijk was, duwen maar dan met de truck van Tony, dat was spannend en Donna vond het heel knap hoe het ging, ik word handig in dit soort dingen. Weer thuis nog even zitten en toen gingen zij naar huis en ik vertelde Martin, die de hele dag in de slaapkamer was omdat hij niet kon zitten wat er gebeurd was. Hij weet niks van electrische circuits in de auto en kon dus niks bijdragen aan de oplossing.

Status nu, na een nacht met weinig slaap staat de accu in de garage op te laden, Tony en Donna komen over een paar uurtjes terug en dan gaan we maar gewoon dingen uitproberen. Hij heeft al twee dingetjes vernieuwd, kleine pluggen en we hebben vandaag en morgen vroeg om met een oplossing te komen.

Ik kan alleen maar bidden en hopen dat we die oplossing vinden, ik heb April geschreven en zij blijft beweren dat de auto ok was toen ze haar aan mij verkocht en het heeft ook weinig zin om te zeuren, de verkoop is gedaan en dat is dat.

Duimen jullie voor mij ??? Ik kan wat positieve gedachten gebruiken want ik wil weer kunnen concentreren op Martin en niet me constant zorgen moeten maken over vervoer, voor mij is het wel welletjes geweest !!


Liefs...Mariet xxxx