zondag 12 november 2017

Vroege voorpret !!

Sinter Merte
mag ik U vragen
voor een lichtje
in mijn donkere dagen
voor een veugelke
met een blauwe staart
dan deel ik ook graag
met een ieder die het nodig heeft
dat is dat lichtje
meer dan waard

Lieve vrienden

Het is vandaag Martin's naamdag, hij had nog nooit van Sint Maarten gehoord maar vond het heel interessant.
Het is donker en grauw buiten en ik zoek de lichtjes en die vind ik ook, geen zorgen.

Een helder licht deze week was nieuws vanuit Nederland, mijn pete kind Ruud, oudste zoon van zus Ine en zijn vrouw Klari verwachten een baby, in mei. Dat is geweldig natuurlijk maar nog mooier is dat ik de kans krijg dit kind te zien in de eerste weken van zijn of haar leven en dat is iets wat ik nog niet had meemaakte. Mijn kleindochters zag ik pas veel later en ik leefde mee in hun kleine babytijd door foto's, hetzelfde voor Janine's Timo. Dus, benieuwd wat het wordt en oudtante Mariet zoekt dan weer voor iets typisch Amerikaans.

Het was een enerverende week, terug aan de telefoon want ik kom uren tekort voor de bonus op het eind van het jaar en ik dacht. Nu kan ik dat meer relaxter doen dan stressen in december.
Het wordt toch wel drukker want het center in El Paso is definitief gesloten dit weekend. Dat zijn honderd plus mensen minder, ze zouden open blijven samen met ons maar er ging iets mis met de lease en dan zie je maar weer, van de ene op de andere dag sta je op straat. Gelukkig is ons gebouw van at&t .

Het is harder werken in een andere manier, je weet nooit wat te verwachten met klanten en we krijgen meer en meer wifi problemen, iets waar we niet veel met kunnen trouwens.

Ook twee keer naar mum, op maandag en donderdag. Ze heeft weer nieuwe medicatie maar de hersentjes, die kunnen niet gerepareerd worden, dat is een feit. Ze is er nu van overtuigd dat ze de afgelopen week daar samen met haar moeder naar toe reed in haar eigen auto en over een paar dagen verhuizen ze samen Lakeland in midden Florida.
Ze blijft vragen om haar moeder te bellen en ik wil niet meer dat ze huilt dus ik speel mee, beter dan elke keer het drama van de ouders die dood zijn, Myra heeft haar zelfs foto's van de grafstenen gegeven maar ze gelooft het niet dus het goed zo. Wat wil je bewijzen door haar steeds verdrietig te laten zijn en morgen weer opnieuw en opnieuw.

Haar vriendin Ann zit ook de lappenmand, ze heeft ineens een hele dikke buik, lijkt wel of ze zwanger is. Eerst was men bang voor leverkanker maar nu denkt de dokter dat ze een hele grote tumor op haar eierstok heeft en heel veel vocht in haar buik. Het drukt op haar longen en maag, ze is buiten adem bij een paar stappen en haar rug lijdt er ook van , net als een zwangerschap.
Ik kwam er trouwens gisteren achter dat nadat ik opnieuw ingeschreven had voor mijn verzekeringen voor 2018 al die rekeningen die ik afgelopen jaar heb betaald voor bloedonderzoeken, niet nodig waren geweest. De nieuwe polis liet 100 % vergoed zien dus ik bellen. Ja mevrouw, het lab dat u gebruikte staat niet meer op onze 100% lijst, nee mevrouw, dat moet u zelf bijhouden, wij sturen daar geen berichtjes over (je krijgt wel voor alles andere brieven en mails) dus op zoek naar een ander lab en ja hoor, alleen moet je daar afspraken maken en je kunt niet zo maar binnenlopen. Ook moet ik nu terug naar de dokter voor een nieuwe verwijzing, zucht. En het geld, dat krijg ik natuurlijk niet terug, het is niet onze verantwoordelijkheid als u niet naar een lab op onze lijst gaat, duh !!!

Vrijdag hadden we de meidenparty, in het pool huis (bij het zwembad) bij het appartementen complex waar mijn collega Mary Anne woont, net om het hoekje bij mijn werk. Racquel, een collega uit mijn team zou de demonstratie verzorgen van hmmm ja, adult toys and cosmetics. Dus speeltjes voor vrouwen en mannen en alles wat daar bij hoort.
Mary Anne's mama, Linda, een vlotte 68 jarige en ik klikten direct dus dolle pret. Racquel presenteerde alles op een heel grappige speelse manier, van dildo's naar geurtjes naar dingen waar ik nog nooit van had gehoord. Er was drank en eten en de meeste bezoekers waren ook collega's. Er werden spelletjes gespeeld en het was gewoon lachen, met tranen in de ogen, vooral om Linda die dus echt geen blad voor de mond neemt en heel direct is. Ze vertelde over relaties, mannen, vriendjes, ze is 3 keer getrouwd geweest en haar mond staat geen moment stil.
Nadat iedereen weg was hebben nog een uurtje opgeruimd en toen terug naar het appartement, ik zou blijven slapen, ik was moe en had hoofdpijn. Midden in de nacht rond 3 uur werd ik wakker, mijn hoofd barstte uit elkaar terwijl ik amper wat gedronken had. Alles kwam er weer eens uit dus nooit meer spinazie dip, ik had dat al heel lang niet meer gehad ofschoon ik het heerlijk vind maar de laatste keer was ik ook ziek geworden dus vermijden, die hap.

's Morgens nog steeds miserabel maar koffie deed me goed en in plaats van vroeg naar huis zoals mijn plan was ben ik tot de middag gebleven en hebben Linda en ik lekker op het balkon gezeten in het zonnetje en gekletst. We gaan zeker nog samen dingen ondernemen, we hebben dezelfde smaak in heel veel dingen en weet ik, ze heeft boven haar bed een schilderij hangen met dezelfde afbeelding als dat ik vroeger zelf op mijn babykamer had. Even weer terug naar vroeger zoals zo vaak.


Gisteren wilde ik ook naar een optreden van Vnyl gaan, de band waar Damon, een collega waar ik veel met samenwerk, ze spelen songs van de jaren 60 en 70 maar het optreden was in Orangedale en dat is een stukkie rijden. Ik voelde me slapjes, had niks gegeten en besloot om een keer te gaan als het dichterbij is, het is een nieuwe band en ik ben benieuwd. Ik kookte lekker voor Ian en ik en daarna voelde ik me veel beter. Lekker op tijd in bed, al voor achten en de tv aan en mijn twee lieve poezen langs me, aan iedere kant een.
Vanmorgen was ik toch weer om half zeven op, dat is het nadeel van vroeg werken, komende weken moet ik om 8 uur beginnen dus om zes uur gaat de wekker en mijn lijf ziet niet het verschil tussen werkdag en weekend.
Ik heb mijn bonus binnen en.....we moesten vakantie en vrije dagen plannen. Ik had gevraagd voor de week van Independence Day, Gene zei, no way dat je dat krijgt maar guess what, ik heb die week vrij (heel veel mensen willen dan vrij). Nu nog aanvragen voor de week ervoor en dan mijn ticket boeken.
Dat zou betekenen dat ik vrijdag 22 juni naar Nederland vlieg, vanuit Orlando naar Amsterdam. Ik ga dan 8 juli – een zondag – weer terug. Ik ben er dus met Kessel kermis, dat is een tijdje geleden!!
De kinderen zijn nog niet vrij maar hopelijk zijn Frank en Aline in Belgie dan zodat ik ze kan zien.
Het is nog tijd genoeg, dat weet ik maar we kunnen vast plannen en de voorpret natuurlijk.
Die Independence Day is een betaalde vrije dag dus spaar ik een dag vakantie uit.

Ik heb nog een dag voor dit jaar en ik heb die op mijn verjaardag genomen, wat ik ga doen, geen idee maar zeker wat leuks, alleen of niet alleen dat maakt niet uit.

En zoals je ziet, ik heb heel veel lichtjes gevonden, als je maar kijkt in het donker.....

Liefs van Mariet



zondag 5 november 2017

Mijn dochter komt naar huis


riool van menselijk gevoelens
afvalbak vol haat en nijd
wat gaan we soms toch slordig met alles om
storten ons zo graag in elke strijd
het bijl lijkt nooit begraven
de wind waait de zielen van de akker als kaf
de doden geen rust, de geesten bewust
en wij, weer terug bij af
maar ergens onder al dat puin
als een ster die mijn donker verlicht
ligt een mooie gedachte, weggegooid
ernaar zoeken zou moeten zijn verplicht



Goeiemorgen lieve mensen
Even de tel kwijt vandaag, de tijd is vannacht ook hier verzet, ik ging gisteren veel te laat naar bed, mede ook door een keigoeie serie die ik volg op Netflix genaamd Shetland en ik kon niet stoppen met kijken.
Toen ik vanmorgen wakker werd, in het nieuws weer twee doden vannacht, door geweld, schietpartijen die eerder deze week oa ook het leven kostte aan een drie jarig jongetje, in het midden van een vuurgevecht tussen mama's huidige en ex vriend, waar zijn we in godsnaam mee bezig !!!

Het was een emotionele week, november, ofschoon supermooie dagen met strakke blauwe lucht en zon, volop zon, eerst koude nachten onder de tien graden maar nu weer lekker, brengt me dat. Herinneringen aan vroeger, de feestdagen komen eraan, mijn verjaardag in een maand en ik wil weer even kind zijn, veilig thuis bij de warme kachel en erwtensoep met pannenkoek en zuurkool met worst.

Ik was bij mum, ze is nu kompleet vergeten dat haar ouders dood zijn, ze vroeg of ze mijn auto mocht lenen zodat ze naar haar moeder kon, checken of ze ok was want haar vader was boos en dan losse handjes, voor vrouw en kinderen en dan zit je daar en moet nee zeggen, nee, ik kan je niet brengen, nee je kunt mijn auto niet lenen, nee ik kan haar niet bellen want ik heb haar nummer niet. Na een dag werken en een uurtje bij mum ben ik helemaal uitgeblust. Ik heb haar in bed gestopt en ben naar huis gegaan.

Tenminste geen gedoe meer met een keyboard waar de space toets niet van werkt, ik reed vrijdag naar huis en net om het hoekie van mijn werk was er een eviction, mensen betalen huur niet en worden met hele hebben en houden op straat gezet, ik heb het al zo vaak gezien maar, er was een HP keyboard en een mooie porceleinen blauw met witte engel en een cowboy met lasso en een schilderij van een mooi landschap, dat laatste gaat naar Ann, de vriendin van mum in het verzorgingstehuis, ze had me gevraagd om naar zoiets uit te kijken en het is echt puntgaaf.

Thuisgekomen geen Ravyn, ook niks gehoord dus lekker relaxen ofschoon !!!

Donderdag een telefoontje van Raini, haar vriendin Christina waar ze bij inwoont in Middleburg, een km van haar werk en haar man Bo (ze trouwden afgelopen december) gaan uit elkaar. Bo heeft drie kids, Christina 2 en samen een baby van bijna 2. Grote ruzies en Christina werd min of meer de straat op gezet. Omdat Raini er tussen in zit adviseerde de advocaat van Bo dat ook zij beter kon vertrekken. Bo gaf haar 30 dagen de tijd en gaat in die tijd haar truck opknappen, pleister op de zere plek want hij wilde eigenlijk niet dat ze weg ging maar ze kan dingen zien en opvangen die tegen hem gebruikt zouden kunnen worden bij de rechtbank.

Ze heeft goed gespaard en bijna haar rijbewijs terug, ik mag misschien nog een klein beetje helpen, dat vroeg ze en ze vroeg, Mariet can I come back home please.
Ik had het al zien aankomen natuurlijk en ja wat moet je, ze heeft nergens anders een plek. En dit is haar thuis, daat weet ik. Dus ik zei, twee voorwaarden, ik wil geen Star in mijn huis en jouw kamer is nu Ravyn's kamer dus als zij er is, delen en ze zei ok.

Dat betekent wel dat ik weer mijn hele huis mag omgooien want mijn computer staat in deze kamer, de kattenbak en voer etc en al mijn knutsel spullen en Ravyn's bed dus ik ben gisteren begonnen met opruimen en verzetten, goede aanleiding om alles een goed sopje te geven natuurlijk.

Ik heb Ian de deur van de muurkast in de gang die ik als rommelkast gebruikte eruit laten halen, daar staat nu de kattenbak en hun eten en drinken en ze hebben vrij toegang.
Verder zijn ook de louvre deurtjes uit mijn klerenkast, ik heb een heleboel dozen aan de weg gezet met kleren, schoenen (afscheid moeten nemen van mijn geliefde bruine leren laarsjes die ik wel zeker 25 jaar geleden in Heerlen kocht, samen met de vriendinnen, peperduur maar Marianne zei, je zult er geen spijt van hebben en ze had gelijk, ze waren nu nat geworden met de orkaan en nee, geen redden aan).

Ook het zwarte laden kastje waar ik mijn pyama's en wol etc bewaarde is eruit, het was ontzettend wiebelig en terwijl ik het naar buiten bracht, schuivend over de vloer, viel het helemaal uit elkaar. Gelukkig ben ik voorzien van genoeg meubels, altijd wat achter de hand en nu staat er een boekenkastje met mijn sieraden netjes gesorteerd, ik heb aan de wand wat moeten veranderen en ik heb kerstlichtjes rond mijn kast, ziet er gezellig uit en net alsof er veel meer ruimte is. Dat is ook wel nodig want die computer moet er ook nog in. Ik wacht daar nog even mee, ik heb nog even de tijd.

Gisteren ging ik ook even naar Fleming Island want Diana en Edwin hadden een yardsale, even lekker bakkie troost en lekker in de zon bijkletsen. Komt er een mevrouw, nee niet bij de dokter maar naar de yardsale met een kind, ongeveer 8 schat ik. Ik denk dat het een jongetje was, aan de kleren te zien, wit sluik haar, van achteren opgeschoren, blauwe ogen neusje met sproetjes. Ik zat vol verbazing te kijken, het kon Fenna's tweeling wel zijn. Diezelfde nieuwsgierig blik en ik liet haar een foto van Fenna zien, ze helemaal stomverbaasd !!
En dan komt die stomme heimwee, heel even maar heel erg, ik zou zo een potje hebben willen huilen, zo mis ik ze.

Ik ga zo meteen nog even mijn slaapkamer dweilen en dan, ik weet het niet. De airshow is vandaag ook nog en ik heb gisteren al de Blue Angels bewonderd over mijn huis, vandaag is het iets meer bewolkt, de was is buiten en misschien droom ik de dag gewoon weg, wie weet.

Jullie in dat verre Nederland, geniet van de maan die door de bomen schijnt, van speculaas en warme chocomel en van elkaar, het leven kan zo mooi zijn met kleine en grote dingen

Liefs van Mariet

zondag 29 oktober 2017

Football !!!

Liefde is
na bijna drie jaar nog altijd aan je denken
elke dag, elke nacht
en dankbaarzijn
voor de liefde
die wij elkaar mochten schenken

Goeiemiddag lieve mensen

Net terug van een onverwacht weekend Georgia, niet echt gepland maar heel erg leuk !!

Groots spektakel dit weekend, het wordt wel eens de grootste cocktail party genoemd, de wedstrijd tussen Florida Gators en Georgia Bulldogs, Amerikaans football natuurlijk en het is altijd in Jax. Tienduizende mensen in het stadion die al dagen in campers vertoeven met natuurlijk de bijbehorende drink en eet festijnen.

Misty is een Gator fan, hard core, Raini is een Bulldog fan, hard core.
Vrijdag avond was ik in een plaag mood dus ik tekste naar Misty, hebben we een gator party morgen ?
Ik kreeg meteen antwoord terug, ja, ik was vergeten je uit te nodigen,te druk dus kom maar en breng finger food mee (snacks die je met je vingers kunt eten).Dus gistermorgen naar de winkel om gehakt te halen, Ravyn was niet gekomen dus handjes vrij. Anderhalf pond varkensgehakt, nasi kruisen en balletjes draaien. Heerlijk koud met knoflook saus die ik zelf maak natuurlijk.
De tas in gepakt met bier en kleren, mijn Seminole shirt aan want hard core fan en op weg naar Georgia.
Ik was de eerste van de gasten, Kelly moest werken tot 5 uur en de game begon om 3.30.

Lisa en Marie kwamen met heerlijke gezonde kost, verse groentes met dip en toen Raini en haar nieuwe vriendin Kayla die heel aardig is,Raini zou koken.

De wedstrijd begon en het was echt niks, de Bulldogs maakten punt na punt en de Gators,nou ja, ze waren op het veld maar daarmee was ook alles gezegd. Uitslag 42-7 voor Georgia.

Ondertussen was Kelly thuis want de wedstrijd duurde van 3.30 to 7 uur met alle onderbrekingen en zo, ook Valerie en David met hun tweeling waren er. Er waren warme kaasdips (volgende keer niet meer eten, het is heerlijk maar veel te machtig voor mijn maag) appels met caramel, donus, stokbrood en voor het avond eten kippenvleugeltje, aardappel salade en kleine zoete worstjes, ik was zo vol van al het smikkelen en tegen tienen lag ik op een oor.

Vanmorgen werd ik wakker doordat Jolie, fors uit de kluiten gewassen herdershond boven op mij in bed sprong en over mijn gezicht begont te slobberen, eeeewww

Kort na twaalven richting huiswaarts want natuurlijk is er de was en morgen weer werken, het is heerlijk weer met koudere nachten, heel veel zon en een lekkere bries.
Ook was het plan om zuur vlees te maken vandaag en er ligt een mooi stukje rundvlees in water te garen.

Vorige week waren Ravyn en ik gaan winkelen voor mijn verjaardag, ik geef mezelf altijd een kado en dit jaar koos ik voor een crock pot en de dvd van Beauty and the Beast maar verrassing, ik kreeg een mailtje van amazon aangezien ik daar had besteld en ze me de verkeerde film hadden gestuurd.
Als u de negatieve reactie op onze website verwijderd krijgt u van ons de juiste film en nog een film kado, zou wel gek zijn dat niet te doen dus gisteren de film terug gebracht naar de winkel en maar afwachten wat de post bezorgd komende week.

Drukke week op het werk en druk thuis. Martin's mum wordt er ook niet beter op, ze is nu van overtuigd dat haar vader haar moeder heeft vermoord ofschoon hij bijna 10 jaar voor haar overleed. Woensdag kreeg ik haar tenminste zover dat ze haar bord leeg at. Ze zetten het eten bij haar neer maar als ze niks eet halen ze het gewoon weer weg en niemand gaat bij haar zitten om te zien of ze het toch wil. Nu snap ik wel dat ze daar geen tijd voor hebben maar als ik tot half zes moet werken is het eten alweer weggehaald en ik heb echt niet de puf om elke dag te gaan, ik ben moe, heb honger en als ik pas om zeven uur, half acht thuis ben ga ik echt niet meer koken. Ik vind het heel erg en in mijn hart hoop ik, dat ze snel alles vergeet want is nu alleen maar angstig en verdrietig. Ik vroeg haar, heb je al gegeten en ze antwoordde, ja, mama kookt altijd voor ons.

Ik ga naar mijn was en ik vertel jullie de volgende week meer.

Liefs van Mariet

zondag 22 oktober 2017

Dilemma

Als een lappen deken
is mijn hele leven
zoveel kleuren
zoveel patronen
zoveel mooie herinneringen verweven

Goeiemiddag lieve mensen

Ik ben weer eens later vandaag met een goede reden, overwacht superleuk gesprek met Rob en de meisjes.Normaal spreken we dagen van te voren af maar dit was een lieve verrassing.

Dilemma deze week. Ik ben opgevoed met principes en daar probeer ik naar te leven. Eerlijk zijn en niet nemen wat je iet toebehoort of waar je geen recht op hebt. Steunpilaren in mijn leven en mijn doen en denken die mijn ouders ook hadden.Rechtvaardig, niet oordelen, op komen voor jezelf en een ander etc, jullie herkennen het vast wel.

Na de orkaan hadden veel mensen het moeilijk,wij kwamen er goed vanaf, geen stroomuitval dus onze koelers en vriezers in tact. Heel veel mensen zaten dagen zonder stroom en verloren een heleboel etenswaren want in Florida temperaturen bederft alles snel.

FEMA kwam te hulp zoals deze organisatie altijd doet met rampen en in samenwerking met Florida werd een hulp plan opgesteld. Iedereen die om de een of andere manier voedsel verloor kon zich inschrijven voor zogenaamde food stamps, een card waarmee je boodschappen kunt doen, alleen etenswaren.
Raini belde en zei, Mariet, je moet je inschrijven en er naar toe gaan en dan krijg je 200 dollar of zo. Ik zei nee, ik heb er geen recht op, ik verloor niks. Maak niet uit zei ze, er wordt niet gecontroleerd en iedereen krijgt het, ik zei nee en gebruikte het excuus van te moeten werken ­ze is heel anders opgevoed, krijgen wat je krijgen kunt.

Maandag avond weer een telefoontje,je hebt het niet gedaan he, ik zei nee, ik heb er geen recht op.
Ze zei, maar ik heb het wel gedaan, ik woon officieel nog op jouw adres en ik heb voor jou, Ian en mij aangevraagd en gekregen.Kom me vrijdag halen en dan gaan we boodschappen doen, je gaat je vriezer volmaken, voor alles wat jij voor mij hebt gedaan, maak maar een lijst !!

Ze had haar moeder Kelly ook al meegenomen want die waren dus wel een week zonder stroom en Georgia doet niks met FEMA voor de slachtoffers.

Ik dubben, wat moet ik hier mee,ik heb er nog steeds geen recht op maar het komt wel goed van pas en ik heb inderdaad heel veel geld uitgegeven met het onderhouden van de kinderen.Mijn diepvries was als een supermarkt voor ze zonder kassa. Plus,als ik nee zei – en ze zei al, je bent gek als je het niet doet – gaat het op aan snoep, snacks of dingen die niemand nodig heeft want haar vriendin waar zebij inwoont en haar man hebben 5 kids dus die kregen een aardig bedrag. Dus na lang wikken en wegen en serieuze gesprekken met mezelf heb ik ja gezegd,niet dat me dit lekker zit hoor, ik ben nog steeds aan het dubben maar ja, ik kan het inderdaad heel goed gebruiken.

We gingen vrijdag naar Winn Dixie en ik dubben, tellen,op mijn lijst kijken en zij, dit kun je gebruiken en dit en dat ook. Eindresultaat, 150.00 dollars gespendeerd, bijna alles dagelijkse dingen zoals suiker, koffie, groenten in blik, soep en Ian's blikjes fris. Geen chocola, een pak goedkope koekjes, vlees en diepvries maaltijden voor hem. Dat betekent dat ik over een paar weken nog 50.00 kan uitgeven en dan is het op. Het duurde een uur voordat ik thuis was met mijn karretje vol, verkeer verschrikkelijk, straf voor het verzinken van mijn principes, misschien,wie weet.

Zoals jullie kunnen denken zit me dit heel hoog, ik voel alsof ik een koekje heb gepikt uit een trommel die zegt, niet voor jou en ik zal hier mee moeten leven.

Gisteren zijn Ravyn en ik naar mum gegaan,die is heel wisselvallig, lachen op het ene moment,huilen om haar moeder op het andere., Ze zegt, mijn moeder was hier gisteren, ik zie dode mensen en heeft heel veel verdriet. Nu heb ik veel over dementie gelezen, in de middenfase is dit heel normaal, de Indianen noemen het, met een been in het leven en met het andere al in de geestenwereld staan.

Het is raar, de dood van haar moeder en het ontdekken dat zit al 22 jaar geleden gebeurde maken haar helemaal van streek terwijl de dood van haar jongste kind – ja ik weet dat Martin dood is – haar niks schijnt de doen.Dat doet mij pijn, allebei mijn ouders zijn overleden en dat deed en doet pijn maar zo is leven en het is een natuurlijk proces dat je ouders gaan als het hun tijd is maar mijn lief was te jong en ik kan me niet eens voorstellen hoe het is om een kind te verliezen.En het blijft je kind, 5, 15 of 50, dat maakt niks uit.

Er zijn zoveel dingen waar ik dankbaar voor ben, Ravyn op bezoek in het weekend die mijn de beste oma van niet alleen de wereld maar het universum noemt omdat ik haar een Justin Bieber tshirt meebracht, ze is helemaal idolaat van hem.
Mijn meisjes in het verre Helden die hun hamster laten zien en verhalen hebben over diertjes, film en school.
Mijn nieuwe dak dat er pico bello uitziet en de sateliet schotel staat nu op een paal.
Vrienden van Ian die mijn tuin een grote beurt geven, nu het huis nog want dat heeft zeker een grote schoonmaak nodig, als het koeler wordt.
Mijn crockpot die ik me gisteren zelf alvast voor mijn verjaardag heb gegeven, life is simple when you have one


Het wordt ook wel een slow cooker genoemd. Je kunt er in stoven en soep maken op lage en hoge temperatuur, je zet het gewoon 's avonds aan het de spullen erin en de volgende morgen is je eten klaar. Ik had er eentje maar die is heel groot dus die gebruik ik altijd als we etentjes hebben met de familie zodat alles warm blijft.

Ik ga nog even met Ravyn wat ondernemen want vanavond gaatze weer naar huis. Allemaal een geweldige week gewenst en no worries, alles kump good

Mariet xx

zondag 15 oktober 2017

Podium beest

Zoveel mensen geraakt
Met je hand, je woord, je gevoel
Zinloos is een heel leeg woord
Ieder leven heeft zijn doel
En als je dan weg gaat op een dag...
je zwaait je laatste zwaai
Wordt het even stil in ons aller hart
Even verdwijnt alle lawaai
Om dan weer terug te komen
En ons leven gaat door, dag en nacht
maar jouw voetstap nog zichtbaar in het levenszand
om die weg te spoelen heeft geen enkele golf genoeg kracht



Goeiemiddag vanuit een warm Jacksonville waar de herfst welliswaar de blaadjes dor maakt aan de enkele bomen die daadwerkelijk hun blad verliezen maarvoor de rest is het nog steeds zomerachtig met temperaturen ruim boven de 25 graden



Ik ben net terug van een kort weekendje Georgia waar het weer supergezellig was.
Ik vertrok gistermiddag en rond 5 uur gingen Misty, Hazel en ik naar een party. Matuurlijk geen idee wat voor een party, het bleek een verjaardags feestje van hun vrienden en er waren zo'n 30 gasten. Er was eten, hot dogs, chili,allerlei salades en natuurlijk de nodige drank, ik had mijn eigen bier meegenomen en er was karaoke. Er werd volop gezongen, sommigen waren goed, andere minder en een paar konden geen maat houden dus ik amuseerde me kostelijk. Het was in een grote schuur,superdelux. De eigenaaren host had alles pico bello, een droom voor elke klusjesman en hij had een uitgebreid wagen park. Een camper, zo groot had ik nog niet gezien, auto's, een mooi Honda goldwingmotor, een spiksplinternieuwe jeep en een Polaris Slingshot. Het is een supertrike en ik mocht mee voor een nachterlijk ritje. We gingen helemaal tot het einde van de straat, een paar kilometer en toen terug en het was kei ruig.



http://images.motorcycle-usa.com/photogallerys/Polaris-Slingshot-review.jpg



Ondertussen had ik ook wel zin in zingen en had mijn eerste officiele karaoke optreden, samen met Misty zong ik Lyin' eyes van de Eagles en we kregen een groot applaus. Halverwege de song wasMisty buiten adem dus deed ik het alleen.



Rond half tien waren we weer bij hen thuis en kwamen David en Valerie op bezoek en we zakten door tot na middernacht., Toen had ik genoeg bier en Firebal in me en was het bedtime. Ik sliep als een roosje en werd na twaalven wakker,schandalig.



Dat komt ook na een week van minder slapen, nog steeds buikkrampen en druk op het werk.
Vrijdag toen ik thuiskwam lagen er grote metalen golfplaten op het gazon, voor en achter en diverse andere materialen dus ik dacht, oh ik krijg een telefoontje van de dakmensen maar nee hoor. Gistermorgen werd wakker door gerommel op het dak en nee, het was niet zwarte piet. Ze deden de achterkant van het dak voordat het begon te regenen en komen morgen terug voor de rest. Dan gaat ook de sateliet schotel ervan en dinsdag komen ze van direct tv om hem er weer op te zetten, gratis deze keer.
Ze hebben het dak gecontroleerd en er was niks aan het rotten dus de metalen golfplaten gaan gewoon erover heen,de rest blijft allemaal zitten behalve de zijkanten,die zijn vernieuwd.
Bleek dat er een kogelgat in mijn dak zit, niet van mij !!!!



Het is donkerrood (als rood koper) metaal en de dakdekker zei dat het zo'n 20 graden zal schelen met de hitte in huis. Ze zijn heel netjes en ruimen alles goed op.



IK ben erover aan het denken om volgend jaar in juni te komen, misschien met Kessel kermis wants Frank en Aline zijn in Belgie in juni en ik heb hen vorig jaar niet gezien. Dan is het ook meer fiets weer ofschoon de meiden natuurlijk geen vakantie hebben dan, wemoeten even kijken, ik boek mijn ticket waarschijnlijk nadat ik mijn belastig terug krijg als er nog iets over is want Trump hakt er flink in.



Het is laat door dat weekendje Georgia en ik ben een beetje duf dus ik ga lekker koken en de volgende week meer.



Liefs van Mariet

zondag 8 oktober 2017

Ik ben een open boek

    Ik wil niet een of twee bladzijden
    Ik wil het hele boek
    Maar misschien Ben ik niet degene
    En Ben jij meer op zoek
    Naar alleen plaatjes kijken...
    Zonder al teveel tekst
    Maar ik wil alle Woorden proeven
    Nee echt, dat is niets geks
    Ik Wil de kleuren voelen
    Van de hele regenboog
    En als jij alleen maar zoekt naar zwart en wit
    Heb ik jou niet op het oog

Goeiemorgen lieve mensen

Weer een week voorbij die zoveel bracht aan happy moments maar ik was ook behoorlijk ziek en niks happy die dagen.

Zondag hadden we een alleraardigste familiebijeenkomst bij Darian, haar schoonmoeder was op vakantie en daar werd dankbaar gebruik van gemaakt. Haar Josh die een ware master met grillen is had lekkere kip en steak,ik had komkommersaladegemaakt op verzoek en als verrassing chocolademousse die helemaal op was.Ian was ook mee, Raini was er, eerst wat gemopper dat zij pas op het allerlaatste moment was ingelicht, Darian wilde het deze keer alleen doen en met Raini is dat een probleem maar we hebben lekker gegeten en het was gezellig. Kelly bleef een paar daagjes bij haar logeren

Maandag had ik het heel moeilijk, slecht slapen en na de lunch op werk ging ik naar huis.
We hadden de week van de customer service mensen dus werden extra in het zonnetje gezet.
Dinsdag kregen we allemaal een mooi tshirt, natuurlijk met at&t erop en woensdag hadden we lunch.

We kregen sandwiches van Publix, verschillende soorten broodmet ham, kalkoen en rosbief,samen met sla en tomaat en het was echt heel smakelijk alleen nadat ik twee sandwiches op had, ze zijn niet zo groot,kreeg ik hele erge hoofdpijn en meldde me ziek.Thuis direct het bed in en slapen, de hele middag, rond zes uur op maar ik had helemaal geen honger en nog steeds deed mijn hoofd zeer dus met moeite een klein kommetje cornflakes en weer naar bed. Midden in de nacht werd ik wakker,heel erg misselijk, overgeven,je weet het wel.

Na een verschrikkelijke nacht moest ik donderdag morgen al om 8.30 bij de cardioloog zijn, ik had vrij en had plannen voor een film en shoppen maar nee.
Bij de cardioloog was alles ok, ik zag dokter Leon niet,hij was laat maar ik zag een assistente die me vertelde dat mijn bloeddruk uitstekend was, dat alle waarden voor slecht cholesterol omlaag waren, dat ik er heel erg goed uitzag en over 6 maanden terug komen.

Ik ging snel weer naar huis, at niks maar dook gelijk weer in bed en heb doorgeslapen tot de volgende morgen toen ik weer moest werken.

Vrijdag morgen ging het maarin de middag was ik op en ging naar huis. Ik was niet de enige, ook collega Steve had hetzelfde probleem, overgeven, misselijk dus misschien toch de sandwiches?

Het is ook nog zo bloedje heet,' snachts nog steeds 23 a 24 graden, benauwd en terwijl ik dit zit te typen loopt het water langs mijn rug en ik heb alleen maar mijn nachtpon aan.

Gisteren voelde ik me slap maar niet meer misselijk dus gingen Susan, Todd en ik yardsalen, we vonden niet veel dus ook even shoppen en ja, ik weerstond weer de verleiding van de kerst koekjes bij Sam's.

Ik moet heel nodig poetsen vandaag, de was is bijgewerkt maar de vloer heeft dringend een sopje nodig. Ik heb alleen maar motivatie nodig eigenlijk maar het is zo warm.

Gisteren hebben Ian en Buddy de tuin gedaan, alle randjes zijn weer strak en wat stompen voor van oude struiken hebben de kettingzaag gevoeld.Het ziet er geweldig uit.

Vandaag is Katrin van Mart jarig,in het verre Kessel, kon ik maar even overwaaien om je te feliciteren maar ik blaas een dikke kus !!

Morgen vieren Annie Everaerts en Kim Wijnhoven hun verjaardag, alvast proficiat en een fijne dag.

Ik ga toch maar even havermoutpap maken,het is al bijna middag en we hebben wat energie nodig, de katten liggen lui en ik ga zo naar buiten op zoek naar een briesje, fijne zondag allemaal.

Mariet

zondag 1 oktober 2017

Loslaten

    ik laat je niet los
    ben aan je gekluisterd
    als een magneet die liefde heet
    en hoor elk woord dat wordt gefluisterd
    ik ga niet weg
    je ben niet alleen
    je hebt mensen die van je houden
    om je heen
    en ben je angstig
    voor wat komen gaat
    de kaarsjes branden
    de schietgebedjes drijven omhoog
    en ik, ik ben degene die altijd naast je staat



Goeiemorgen lieve mensen,



Het is moeilijk te geloven maar vandaag is het alweer 4 jaar geleden dat Martin zijn eerste chemokuur begon. We hadden nog zoveel hoop op tenminste langer samen,het werden uiteindelijk 15 maanden langer maar ondanks alle ziek zijn, alle pijn en verdriet waren dit onze meest waardevolle maanden samen, zo close, zo een, zo samen tot het einde. Heel veel mensen krijgen die tijd niet omdat de geliefde gewoon ineens weg is of dat de tijd gewoon door hijn vingers glipt zonder er gebruik van te maken dus ik dankbaar voor wat er was en nog is,elke dag, de liefde en het weten dat dit niet het einde is.



Het regent,al sinds gistermiddag, ze noemen het een north easter maar er is amper wind ofschoon er nu een hele grote tak in mijn achtertuin ligt. De bladeren zijn verdord dus hij is al eerder afgebroken en is nu pas gevallen. Het water was nodig, de eerste echte regen sinds de orkaan maar geen water binnen dus dat is goed nieuws, het dak houdt het nog eventjes. Het wordt pas vernieuwd over twee weken, de mensen die het moeten vernieuwen, wachten op onderdelen en hebben het natuurlijk heel druk.



Dinsdag zou de schotel voor tv van mijn dak worden verwijderd, niemand dus. Ik kwam terug van werk en belde, ja mevrouw, de monteur was aan uw deur en niemand thuis. Ik zei, flauwekul, mijn stiefzoon was er en de hond sloeg niet aan dus niemand. Ja mevrouw,we moeten een nieuwe afspraak maken, volgende week. Ik zei, niks ervan, I cancel dit en wil mijn geld terug, alle 52 dollars, wonder boven wonder, het was vrijdag terug op mijn credit card.
Toen ik met de klusjesman Roland belde verzekerde hij mij dat de dak mensen het wel zouden doen maar ik moet zelf zorgen dat de schotel weer op het nieuwe dak komt, wezien wel hoe dat gaat, geen zorg.



Na al de storm heisa komt het leven weer op gang al zie je nog veel afval langs de weg, maar dat betekent ook dat het geweld weer terug is. Twee dagen na de storm, een jongeman van 14 doodgeschoten, net om de hoek, ongelukje.
Afgelopen week schoot een jongen van 18 op een man van homeland security in uniform op een Publix parkeerplaats, Ted,een Nederlander die gepensioneerd is van de Marine en nu school bus chauffeur is stond er vlak bij, even schrikken natuurlijk.



Met mum is het ook weer mis, toen ik er woensdag naar toe ging,huilen, tranen met tuiten over haar moeder die dood is en niemand had het haar verteld. Je probeert het wel maar troosten doet niks, ze luistert niet en is in haar eigen wereld van verdriet waar niemand binnen kan om de tranen en de pijn weg te nemen.



Vrijdag middag had ik vrijgenomen, er moest zoveel en ik wist dat we regen kregen dit weekend dus de was en het gazon en ,en , en......



Gisteren eindelijk weer eens naar Sam's Club, het was maanden geleden en ik had zo'n zin in zalm dus Susan en ik op pad. Nou,ik had honger toen we naar binnen gingen maar toen ik buiten kwam was mijn buik vol van alle proeverijtjes. Ze hadden al veel kerst spullen maar ik heb mezelf verteld dat ik dit jaar die lekkere chocolade koekjes niet nodig heb. Wel een hele moot zalm mee en nog andere lekkere dingen.



In de namiddag gingen we,met Todd erbij ,naar een nieuwe winkel en ook daar vond ik van alles en kwam ik Betsy tegen. Betsy was Martin's vriendin toen wij de eerste keer in Jax waren in augustus 2003. Ze had altijd de hoop dat zij met Martin zou trouwen en ik prikte die ballon kapot . Twee uur nadat ik haar belde dat hij overleden was werd zij met spoed opgenomen, ze had een hartstilstand en nu is het nog maar een schim van de vrouw die ze was, mager, vermoeid,haar linkerhand zonder vingers,die moesten geamputeerd worden en aan haar rechterhand ontbreken de topjes. Ze was blij mij te zien en ik beloofde dat ik snel langs kom, ik heb foto's en brieven en ik heb Martin beloofd dat ik die aan haar zou geven, het is er gewoon nog niet van gekomen.
Gisteren zouden Darian en ik naar Ravyn's verjaardags feestje gaan maar er kwam niks van, geen feest dus we doen dat gewoon als ze hier is.



Vanmiddag komt de hele familie bij Darian en ik ga zo dadelijk chocomousse en komkommersalade maken.Ik hoorde net dat er niet gezwommen kan worden, de regen heeft het water van haar zwembad groen gemaakt, algen soep dus niet gezond.



Dat was het wel weer zo'n beetje, even naar de winkel voor komkommer en slagroom en eitjes en dan aan de slag,fijne week allemaal xx



Mariet