zondag 23 juli 2017

De muziek verstomde...voor even

    Jouw muziek
    Verwarmt mijn hart
    Slaat de kilte op de vlucht
    Wat blijft is heldere zonnenschijn
    En een immens strakke blauwe lucht...
    Op de tonen zweef ik
    Door jouw passie beleef ik
    Het leven is mooi
    En als ik jouw deur achter me dicht trek
    Voel ik me bruisend, volledig en
    Neem afscheid met een zucht.



Goeiemorgen lieve mensen,



John Timmermans verliet dit leven op donderdag morgen om op te stijgen naar de hemelen, om daar zijn muziek verder te spelen, zonder pijn, zonder zorgen en ik weet zeker dat hij op ons neerkijkt met een glimlach. Wij verloren een dierbare vriend, Kessel verloor een rasmuzikant die velen leerde saxofoon, blokfluit, klarinet en piano te spelen. Die de muziek wereld verrijkte met wondermooie melodieen en vrolijke deuntjes. Ik verloor een vriend met wie ik veel tijd doorbracht tijdens mijn laatste vakantie dit jaar, etentjes als het kon want hij was erg ziek en zwak, we gingen samen naar een concert voor harmonieen, we hadden urenlange gesprekken over het leven, over muziek en hij speelde piano voor mij, die laatste avond. Dat ijsje bij Clevers kwam er nooit van maar de muziek blijft, kijkend op mijn tablet naar de videos die ik maakte. Het ga je goed John, je Stairway to Heaven is een begin voor iets nieuws en wonderschoons en ik was bevoorrecht mijzelf jouw vriend(in) te mogen noemen.



Als er afscheid genomen moet worden is het zo moeilijk om zo ver weg te zijn, ik heb vanmorgen met zowel Mart als Ine over skype gesproken maar ik wilde hen zo graag een knuffel geven. John was zo lang deel van ons leven, onze familie en de begrafenis volgende week zaterdag zal een hele mooie maar ook hele emotionele zijn.



Ik had al wat op mijn brood deze week, hij ging supersnel voorbij, misschien wel daardoor.
Dinsdag een tekst van Mike, hoe gaat het, mijn voet doet pijn, we doen het langzaam aan, ik wilde je eerst beter leren kennen. Woensdag tekste ik, heb je zin om zaterdag te komen eten? Hij terug : eerlijk gezegd ben ik niet toe aan een relatie, ik voelde de klik niet met je, je bent heel aardig....ikke terug, ok, geen probleem en dat was dat. Als je me niet waardeert, dan verdien je me niet dacht ik bij mezelf, dus niet gerouwd, een deur gaat dicht en een andere gaat heus wel ergens open. Mannen met koude voeten, niks voor mij.



Dus in plaats van weekend met Mike, weekend in Georgia. Vrijdag mijn boeltje gepakt, eten meegenomen want natuurlijk wil koken en het was echt bloedje heet. Ravyn was er al de hele week en ik ging meteen aan de slag met worstjes, aardappelkoekjes, spruitjes en komkommer. Zoals als altijd vond iedereen het heerlijk, nou Ravyn niet alles want die lust geen spruitjes.



Kelly en ik bleven op, tot na enen, praten over Martin, over gevoelens en belevenissen. Ik sliep deze keer in Hazel's kamer, ver weg van de airco buiten en was topfit gistermorgen ondanks al het bier, wijn en fireball.



Na een lekker relaxte morgen gingen we rond 11 uur op pad, Kelly en de meiden bij mij in de auto, lekker alle ramen open en de muziek keihard en wij natuurlijk meezingen. Misty met de truck, haar moeder die nog steeds bij hen revalideert na haar ziekte en Hazel. We gingen naar Arlington, naar Lisa, een vriendin die jarig was, daar kwam ik pas achter toen we al daar waren. Ze had een Low Country Boil gemaakt. Grote soeppannen met water en een speciall kruidenmengsel, daar worden aardappeltjes in de schil in gekookt, met maiskolven, garnalen en een soort pittige rookworst, geserveerd allemaal bij elkaar op grote schalen samen met krabbepoten en salade en het toetje was een heerlijke fruittaart.
Het weer was ondertussen flink omgeslagen, onweersbuiten trokken over, de hele middag, bliksem en donder, de paal in de straat kreeg een voltreffer maar gelukkig viel de stroom niet uit en bakken met regen. Wij zaten buiten onder het afdak, het was totaal relaxed, ik had zo een dutje kunnen doen.
Rond 5 uur ging ik huiswaarts met de meiden, Misty kwam later, ze had een mooi metalen rek op de truck voor mij, dat ga ik waarschijnlijk in de keuken zetten, moet even bekijken en ik wil bovenop een kruidentuintje plaatsen.
Tijd voor de was, tijd voor een sigaret, even bij de ventilator want alles plakt aan mijn lijf, morgen is het weer terug naar werk en ik, ik heb er zin in !!!
Liefs van Mariet xx






zondag 16 juli 2017

Vuurvliegje

De Maas augt grauw en gries
Onger breije wolkebenj
Ich zit op un benske
Ganz allein
Un laeg sjtuk pepeer in mien henj
Wat te sjrieve
Euver mien geveul
Euver mien Limburgs landj
Euver heimwee nao toes
En dae immer sjterkere bandj
Ich ruuk ut water
Ich ruuk ut graas
Ich zeuk bekende plekskes
Maar helaas
Ut is unne dreum
Ben vuuls te wiet
Wil noch neet wakker waere
Wil noch niks kwiet
Den kumpt de zon
En verleegt alles met heur gouwe leeg
Mien Kessel, mien Limburg
Misjien weer tied
Det ich nao hoes toe vleeg

Dag lieve mensen

Allereerst begin ik met Frank en Aline van harte te feliciteren met hun eerste huwelijksdag, een jaar geleden beleefden zij de mooiste dag van hun leven samen met iedereen die hun lief is en ik genoot zo met volle teugen.

Ook is het morgen 5 jaar geleden dat mijn moeder overleed, met gemengde gevoelens kijk ik terug naar die tijd die verdriet bracht maar opluchting dat aan haar lijden een einde kwam en dat ze weer bij mijn papa is.

Vanmiddag om even voor twaalf zat ik op het trapje van het huis van Kelly en Misty en er kwam een intense golf van verdriet over me heen, voor een paar minuten, tranen in mijn ogen en toen vrede. Ergens op de wereld nam iemand afscheid van het leven, dat weer ik zeker en het raakte mij.


Het was een intense week voor mij, veel te warm, veel te broeierig en deze irrante vlieg die rond mij vingers danst terwijl ik typ.

Dinsdag had ik vrij genomen, de hele dag en ik ging naar de dokter, nou ze was impressed, mijn bloeddruk perfect, mijn hartslag, helemaal terug naar normaal, de volgende week even bloedprikken en als dat goed is, over 6 maanden terug.

Ik kwam thuis en dacht, ok wat doen we met de rest van de dag, ik had Mike's telefoon nummer niet dus ik tekste zijn spliksplinternieuwe schoondochter op facebook, wil je Mike vragen om me te bellen en dat deed hij. Hij had zijn kleinzoon Cale daar, zoals altijd door de week maar zei, waarom kom je niet en we kunnen samen praten dus ik in de auto met de nodige kriebels in mijn maag en het was gezellig. Cale is 7 en heel leuk. Mike had geregeld dat Cale om half zes opgehaald werd door zijn papa zodat wij wat tijd samen hadden. We hebben heel gepraat, over zijn leven, over het mijne en wat we willen voor de toekomst, heel open en eerlijk. We hebben in heel dingen dezelfde smaak, muziek, boeken, ook hij verloor iemand in zijn leven dus dat is een gezamelijke basis.

We hebben geknuffeld, het was heel fijn om weer die intimiteit te ervaren en hopelijk kunnen we dit voortzetten, ik voel me totaal op mijn gemak bij hem en dat is heel belangrijk voor mij.

Donderdag na het werk tekste ik hem op de phone of hij zaterdag, dus gisteren bij mij wilde komen eten en hij zei ja. Jammer genoeg kreeg ik vrijdag een tekst dat hij moest afzeggen want hij moest onverwacht babysitten, het kersverse bruidspaar is op honeymoon en de andere grootouders zouden op Cale passen maar die haakten af. Ik vind het belangrijk dat een man prioriteiten kan stellen en je kleinzoon is een hele hoge dus we doen het gewoon de volgende week.

Maar ondertussen had ik uitgebreid eten ingekocht dus ik heb gisteren gewoon alles gekookt en mee naar Georgia genomen waar ze heerlijk gesmuld hebben van mijn varkenspoulet met chanpignons in room saus etc.

Gisteravond zat ik daar buiten, op het trapje en ik zag een vuurvlieg. Ik ben daar zo vaak geweest maar nooit had ik er eentje gezien. Het straalde groen licht uit en ik zat met open mond te kijken. Mijn laatste vuurvlieg was 40 jaar geleden, in Oostenrijk in de bergen en dit was voor mij een teken.
Alles komt goed !!

En nu weer thuis en morgen weer werken, hopelijk slaap ik vannacht beter als afgelopen nacht want ik sliep in een kamer waar buiten onder het raam de airco staat en elke keer als dat stom ding aansloeg werd ik wakker. Ik heb een olie monster gekregen dat je onder je voetzoon moet wrijven om goed te slapen dus dat proberen we vannacht.

Gisteren waren Myra en ik bij de opening van een healthy remedies zaak van een vriendin van haar, heel veel soorten thee van kruiden en bloemen, huidverzorging op natuurlijke basis, schoonmaak producten zonder chemicalieen en ook iets wat MSM heet, een poeder. Ik heb een zak besteld, natuurlijk is alles behoorlijk prijzig maar ik ga het gewoon proberen. Het schijnt heel goed te zijn als je problemen met je gewrichten hebt maar ook goed voor het functioneren van de hersenen, ik houd jullie op de hoogte.

Ik ga er weer van tussen, de regen is opgehouden, hopelijk is mijn was dadelijk droog zodat ik mijn bed kan opmaken en niet te veel last heb van de muggen die dit weer natuurlijk geweldig vinden.

Fijne week en tot zondag....Mariet xx

PS het gedicht is het eerste probeersel met als onderwerk, Als ik aan Limburg denk voor het nieuwe Platbook, ik heb nog tot 1 oktober om in te sturen, we zullen zien.

zondag 9 juli 2017

Kriebels....

Op een grasveld aan de rivier
in de gloeiende zonneschijn
gaven ze elkaar hun jawoord
hoe mooi kan liefde zijn
en ik, ik genoot van alles
op deze mooie dag
want jij
jij was ook van de partij
en ik hoop dat ik je snel weer ontmoeten mag !!!

Goeiemorgen lieve mensen,

Wat een spannende en vooral super hete week hadden we weer met temperaturen die elke dag boven de 35 lagen – gisteren was het 37 graden – maar door de hoge luchtvochtigen was het voor het gevoel over de 40. Dan probeer maar eens koel te blijven, zelfs op het werk is het amper te bolwerken met mijn ventilator aan. Thuis ontkwam ik er niet meer aan, de a/c draait elke avond een uurtje of twee voor ik ga slapen.

Afgelopen dinsdag hadden we een grill party bij Darian met natuurlijk dat heerlijke zwemwater dat ook niet echt meer koel is trouwens en ik kreeg er weer een laagje kleur bij. Joish had de grootste pret, bij oma op het luchtbed dobberen en proberen me nat te spetteren.
De sfeer onder ons was goed maar minder voor Darian's schoonmama, die was ijskoud, volgens mij kan ze het niet uitstaan als wij plezier hebben in haar zwembad en dus, de verjaardag van Julius wordt vanmiddag in Georgia bij Kelly gevierd want Darian en Josh konden niet eens uitnodigen wie ze wilden.
Julius is dus een jaar geworden vandaag, precies een jaar geleden was ik op weg naar Nederland en landde net in Chicago toen hij geboren werd. Hij is zo'n leuke lieve baby en ik verheug me op vanmiddag. Ik ga lekker alleen want Ian heeft een vriendin over uit Las Vegas sinds donderdag en die wil haar niet meesjouwen naar dit familie treffen, ik heb haar gisteravond op bezoek gehad, heel leuke meid, haar grootouders van moeders kant komen uit Hongarije. Ze gaat dinsdag weer weg.

Gisteren was mum jarig maar sinds ik naar de bruiloft moest ging ik vrijdag al langs met een zak fruit. Ze huilde van de pijn toen ik aankwam, haar rug en ze hield me vast als een kind in paniek. Ze kreeg pillen maar het duurde 30 minuten tot ze werkten en al die tijd zat ik langs haar en probeerde haar te troosten. Toen de medicatie eindelijk haar werk deed viel ze in slaap en ik ging naar huis. Ze is 85 geworden. Myra ze dat gisteren beter voor haar was, ze namen haar uit eten.

Gisteren was dus de grote dag van Ashley en Shawn. Ashley is de dochter van Misty's broer Eddy. Ze gingen trouwen en ik was uitgenodigd. Het plan was dat ik Shawn's vader zou ontmoeten die vrijgezel is en iedereen was al weken,maanden aan het plannen want ze vonden dat hij en ik wel eens heel goed bij elkaar zouden passen. Ik liet het maar allemaal over me heenkomen.

Gistermorgen vertrok ik op tijd, het was zo'n 35 – 40 minuten rijden, dicht bij het strand maar doordat ze aan de weg werkten deed ik er toch nog een uurtje over maar was nog net op tijd.

Het was een soort clubhuis aan de rivier, niet groot en binnen was het warmer dan buiten. De bruid was in knal roze met glitters, de bruidegom had een roze vest aan en iedereen pufte.

Buiten op het grasveld was een lange witte loper naar een soort prieel waar de plechtigheid plaatsvond. Het was 5 minuten of zo en toen feliciteren en ik werd natuurlijk voorgesteld aan Mike, de vader van de bruidegom.

Geen tijd om te praten want er moest gewerkt worden, dit was allemaal in eigen beheer, Eddie, de bruid's vader had zijn supergrote barbecue bij en heel veel lekker vlees, kip en varkensvlees met salades, brood en fruit en natuurlijk de bruidstaart die door de hitte al snel overhelde naar een kant. Ik heb de hele tijd buiten gezeten, onder een grote boom met een aangenaam briesje vanaf het water.

Het was leuk, een oom van de bruidegom zat langs mij, zij waren helemaal van California gekomen met de auto maar Mike wilde graag langs mij zitten dus de heren ruilden en wij hebben gezellig zitten te praten, Hij is heel erg leuk, grappig, ondeugend en heel rechtuit.

Om half zes begonnen zij met opruimen en ik besloot naar huis te gaan. Ik kreeg een dikke knuffel van hem, een kus en hij vroeg of ik hem weer wilde zien en vroeg mijn telefoon nummer, ik denk dat het wel wat wordt. We gaan in ieder geval over een paar weekjes naar een feestje in Georgia en zien wel hoe het loopt. Hij woont ongeveer 20 minuten rijden van mij af.

Op de terugweg ging ik even bij het huis van mum langs en gaf de planten buiten water, die hadden het zwaar want na al die regen van de afgelopen weken is er de laatste dagen amper wat gevallen. Ik nam twee rozen mee, roze en oranje, twee hibiscus planten en wat klein grut. Ik had de hele middag buiten aan de rivier geen mug gezien maar nu werd ik een aantal keren gebeten en binnen 10 minuten stond ik weer mijn armen en benen te krabben.

Dinsdag moet ik naar de huisarts, follow up voor mijn schildklier dus ik ben de morgen vrij, volgend weekend ga ik met Myra naar een opening van een nieuwe alternatieve winkel.

De jarigen, dat zijn deze week twee Viking meiden, Patricia op 12 juli en Lonneke op 16 juli, van harte proficiat !!!!

Frank en Aline vieren komende week alweer hun allereerste trouwdag, ze hebben het druk, Aline mag de bonbons verzorgen op de Belgische feestdag voor de Belgische ambassade in Sofia, ik weet zeker dat alle gasten ervan gaan genieten want ze zijn werkelijk verrukkelijk.

Allemaal een super zondag !!!

Liefs van Mariet


zondag 2 juli 2017

Strijdtonelen


    Pioenrozen bloeien
    De bruid bloost met een diepe zucht
    De zon doet vandaag extra haar best
    In een diepblauwe lucht
    Bezaaid met witte wolkjes
    De natuur viert mee
    En ik geniet van verre
    En wens alle geluk en liefde van de wereld
    Voor deze lieve twee !!



Goeiemorgen lieve mensen

Allereerst nogmaals een dikke proficiat voor Laura en Wouter die gisteren hun huwelijksdag vierden met allemaal lieve mensen om hen heen, een sprookje dat een happy end heeft !!!

Er is zoveel gebeurd deze week, ongelofelijk hoe dingen verlopen, je denkt dat je eeuwen moet wachten en dan ineens gebeurt het gewoon.

Myra had mum meegenomen naar het verzorgingstehuis in Orange Park waar haar vader en tante zijn en mum vond het leuk daar en zei, kan ik morgen verhuizen, een hele andere insteek dan een week gelden of zo toen ze smeekte niet te moeten verhuizen. Natuurlijk telden wij erop dat dit nog maanden kon duren.

Ik ging haar woensdag, op mijn vrije dag, halen en nam haar eerst mee naar de chinees die mijn favoriet is en ze at, werkelijk een hele grote bord en toen nog ijs na. Daarna gingen we hallo zeggen tegen Raini die in haar oude winkel aan het werk was, de manager was ontslagen en nu moest er puin geruimd worden, het was ook te gek voor woorden, je kon niet eens meer winkelen door alle containers en dozen overal. Daarna naar huis zodat Ian ook even de kans had zijn grootmoeder te zien, het was jaren geleden en ze hebben niet veel met elkaar dus na een kwartiertje wilde zij alweer naar huis en ik vond het prima want de snelweg naar haar huis is vreselijk, we zagen woensdag alleen al drie flinke ongelukken. Bovendien weet je dat rond 4 uur de onweersbuien lostbarsten en dan wil je echt niet op die weg zijn.
Ik ging even aan bij Tom en Myra om de situatie te bespreken en hoe we alles gaan aanpakken.

Donderdag een verrassings tekst, mum verhuist morgen al, er is een kamer vrij !! Wow, zo snel en wat nu. Vrijdag middag werd ze er naar toe gebracht en ik ging gisteren na het werk (het is langs het ziekenhuis in Orange Park waar Martin in 2012 3 weken verbleef dus op weg naar huis) en ze lag in bed. Ze zei, ik verveel me, iets wat ze vroeger nooit zei en wat ik de laatste tijd veel hoor. Ze kreeg ook nog bezoek van Myra's mum die elke dag bij haar echtgenoot op bezoek komt, ze is nog te goed van gezondheid om in te trekken. Ik zei tegen mum, fijn dat je hier bent, dan kan ik veel meer op bezoek komen. Ik bleef een uurtje en ging toen door een imennse hitte en drukte op de weg richting huiswaarts waar Ravyn al op me zat te wachten.

Myra en Tom werken dit weekend dus we kunnen nog niks in het huis doen en het doet ook niet echt haast, alleen de koelkast en zo en die is al leeg. Ik krijg die koelkast dus kan ik eindelijk afscheid van de mijne die lekt. Ik krijg ook een heel mooi kastje van haar, ze zei, zoek maar uit welke je wilt en dit is een rond kastje met glas in lood, heel mooi. Ik krijg ook de inhoud, heel veel kristal en pitchers (schenkkannen van glas).

Het huis en de grond zullen verkocht worden en er komt heel veel uit, we zullen wel zien hoe we dat gaan doen. Mum heeft een slaapkamer in het tehuis die ruim is maar ook gedeeld gaat worden met een andere bewoner die na het weekend komt. Ze kan dus alleen haar luie stoel en haar tv meenemen en wat decoraties voor aan de muur. Erg eigenlijk dat al haar geliefde spulletjes geen plaats meer hebben in haar leven. De kat gaat naar de buren en de vogels, ik begreep dat zij ook een nieuw tehuis gevonden hebben.

Ik hoop alleen niet dat ze van mening veranderd want er is geen terug, ze zei, wat moet ik nog met mijn leven, ik heb niks meer.

Ik had mijn eigen strijd hier, niet tegen gevoelens of gebeurtenissen maar tegen....mieren.

Mijn keukenvloer, overal mieren, mijn badkamer, hetzelfde beeld en het was gewoon heel moeilijk om te vinden waar ze binnen kwamen. Waarschijnlijk door de ramen die beslist niet dicht zijn, tussen de schuifgedeeltes door, heel veel kiertjes en gaten en ik kan dat niet dichtkitten want dan schuift het niet meer. Wat ze in de badkamer zoeken, geen idee want er is niks te eten. In de keuken het kattenvoer, krioelend elke morgen opnieuw. Ik zag ergens dat ze niet van kaneel houden, de geur dus de kaneelbus en royaal strooien maar deze mieren lezen geen facebook dus die lachten ermee. Dus dan maar grovere maatregelen en spuiten met de gifbus. Twee dagen geen mier te zien dus ik was in een overwinningsroes maar vanmorgen, verdorie, waar komen die nu vandaan, niet op dezelfde plaats als eerder dus de strijd is nog lang niet gestreden.

Ik had laatst aan een wedstrijd meegedaan van de radio dus donderdag toen ik al thuis was, een voicemail van dat radiostation, proficiat, je hebt twee kaartjes gewonnen voor het concert van Chicago en de Doobie Brothers op zaterdag 1 juli, downtown in het nieuwe amfitheater, af te halen vandaag of morgen voor 5.30. Ja hallo, ik moet werken tot 5.30 en het is helemaal aan de andere kant van de stad dus jammer maar helaas, ik kon er niet bij zijn maar anderen gingen en ik genoot vanmorgen van hun foto's en filmpjes.

Dinsdag is het de 4th of july, Independence Day en dus vrij, betaald verlog uiteraard. Er zal heel wat afgeknald worden, de vuurwerkkramen doen al dagen goede zaken en ook gisteravond was het weer raak, knallen, flitsen, mensen kunnen gewoon niet wachten tot de dag zelf en dat mag allemaal hier, uiterst irritant als je probeert te slapen, ik moet tenslotte om 6 uur op zijn. Komende week 8 -5 en ook de hele week daarna en weer zaterdag vrij, hopelijk blijft dat zo.

Komende zaterdag natuurlijk de bruiloft, ik verheug me er ontzettend op !! Mum is ook jarig die dag dus even kijken of ik vrijdag al langs kan gaan. Op zondag vieren we de eerste verjaardag van Julius, hopelijk met zwemweer zodat ik volop gebruik kan maken van de pool bij Darian.

Afgelopen maandag koffie drinken en bijkletsen bij Ed en Diana, ze waren die dag precies 3 jaar in de States.

Afgelopen week ook namen mijn vriendin Helene en haar familie afscheid van hun moeder, ze is nu weer bij haar man en het is goed zo.

Op 5 juli twee jarigen in de familie, de kersverse Mrs Heines, Laura en ook viert Marijn zijn verjaardag, allebei proficiat !!!

Ik wens jullie allemaal een geweldige zondag en een goeie start in de nieuwe week met zonnenschijn, geluk en liefde.

Liefs van Mariet xx


zondag 25 juni 2017

Mijmeren op een bankje

Als ik kon kiezen
Voor een uurtje zitten op een bank
Met iemand die er niet meer is
Dan zou het met jou zijn
Mijn lief
En ik zou niet zeggen
Dat ik je mis
Ik zou je stem niet hoeven te horen
De stilte is genoeg
Alleen zitten
Samen hand in hand
Dat zou alles zijn
Wat ik vroeg.



Goeiemorgen lieve mensen



Nou jullie hebben de afgelopen week ook het weer gehad wat wij hier 2 tot 3 maanden per jaar hebben, hot hot hot !!! Nou is het bij jullie veel erger omdat er geen airco is in huizen, de meesten althans en jullie zijn dat niet echt gewend. Hier moet je wel, anders is het leven niet aangenaam. Ik heb mijn grote ventilator van Ravyn's kamer naar de woonkamer verplaatsts, ze is er toch niet en het maakt een wereld van verschil als ik tv kijk. Het is zelfs aangenamer dan in de slaapkamer met het kleine waaiertje aan.



De nachten zijn op en af, vannacht heb ik redelijk geslapen maar waarschijnlijk was dat te danken aan die twee flesjes bier in plaats van een zoals gewoonlijk. Ik heb radler gevonden, met citroen, tenminste wat er op lijkt, heet hier shandy en is niet zo goed als het spul in Nederland maar wel aardig voor in de hitte 's avonds. Ik heb altijd veel minder honger als het zo heet is maar afvallen, nee dat gaat niet echt veel beter met dit weer. Je drinkt meer, ze zweet meer en ik drink alleen water buiten die biertjes, oh ja en koffie maar och, ik voel me lekker en dat is het belangrijkste.



Ik moet mijn bruilofts jurk van de grote dag van Frank en Aline, in een paar weken alweer een jaar geleden, eens passen want ik kreeg gisteren een uitnodiging voor een bruiloft op zaterdag 8 juli. Laat dat nou net de eerste zaterdag zijn dat ik eindelijk weer eens vrij heb. Het feest begint om een uur en is in een community club op Hekscher Drive, bijna aan het strand en ongeveer een uurtje rijden van mijn huis. De bruid is een nichtje van Misty, ze willen me koppelen aan de bruidegom's vader, Mike dus we zullen zien. Aangezien het in een club is zal het waarschijnlijk veel officieler zijn dan de bruiloften waar ik tot nu toe ben geweest, allemaal ergens thuis.



Na ontzettend veel regen hadden we de afgelopen dagen wat minder maar vandaag is het weer raak, tenminste in de middag dus mijn was hangt buiten in de zon te wapperen en hopelijk is die bijna of helemaal droog voordat de buien binnentrekken. Als je maar alleen voor jezelf hoeft te wassen hoopt het zich niet zo op en ik heb nog ruim voldoende om aan te trekken !!!



Nog 9 uurtjes en dan ben ik aan de uren voor het kwartaal voor de bonus en aangezien er nog 4 werkdagen zijn voor mij deze maand zie ik dat helemaal zitten, nu maar hopen dat het allemaal groen blijft zodat ik de volle bonus vang want de loterij, die heb ik weer niet gewonnen (jackpot is nu 82 miljoen).



Susan heeft haar kleindochter Rheannon voor de zomer en dinsdag vierden we haar verjaardag, ik had een paar mooie badlakens gekocht, ze heeft alles dus het is altijd moeilijk maar badlakens, die verslijten snel als je met drie volwassenen in een huis woont.



Maandag was er een party bij Darian, haar Josh was jarig geweest en wij verrasten hem met een taco dinner in haar huis, Raini kookte, Ian was er ook en ik zwom een uurtje met kleine Josh in de druisende regen. Het water was nat en lekker warm dus het was heerlijk. De regendruppels maakten bellen op het water en het was dolle pret totdat hij besloot om me met het buisje van de snorkel in mijn gezicht te meppen dus toen moest oma even ingrijpen en was het tranen met tuiten maar toen vond hij een kikker in het zwembad, die moest even gepetst worden, jammer genoeg zijn kikkers niet bestand tegen dat kindergeweld en voordat ik wat kon doen was de kikker wijlen. Twee anderen werden op het nippertje gered van hetzelfde gruwelijke lot, ik zette ze snel in het gras.



Woensdag was ik vrij, geen film die draaide was interessant genoeg om naar de bioscoop te gaan dus lekkere luieren thuis en lekker koken, de dag vloog voorbij.



Gisteren werkte ik tot zessen, had geruild met een van de meiden op het werk die mijn 8-5 wilde. Het was een lange drukke dag aangezien ik weer het hele land doe, een drie daagse test en alles ging goed.
Het was zo druk omdat er een tropische storm vanuit de Golf van Mexico naar het noordoosten trok met veel regen, overstromingen etc dus op veel plaatsen lag alles plat en wat doen mensen dan, ze bellen at&t.



Gisteren had ik een hele aardige man aan de lijn. Hij vertelde me dat hij als 10 jarig jongetje in een film gespeeld had met Robert Redford, Charles Bronson en Nathalie Wood. Hij was figurant natuurlijk en kreeg 80 dollars daarvoor – een heel bedrag begin zestiger jaren. Hij had de cheque nooit ingeleverd maar had hem ingelijst met een gesigneerde foto van Nathalie en die hing aan zijn muur totdat iemand inbrak en hem meenam. Na de opnames hadden Redford en Bronson hem en een kameraadje mee uit eten genomen. Zo'n leuke verhalen die je hoort over de phone als je de tijd neemt ernaar te luisteren.



http://www.imdb.com/title/tt0061089/



De komende week heb ik lekker alleen vroege diensten, niks later dan start tijd 8.30 en hopelijk mijn laatste zaterdag dat ik werk. Heel veel nieuwe mensen op de vloer en het einde van split shifts moet ervoor zorgen dat ik zaterdag vrij heb. De week van dinsdag 4 juli – een vrije dag want het is Independence Day heb ik allemaal 8-5 of 8-4.30 (half uur lunch) en dat wilde ik al heel lang. Ik kan veel beter een volle dag werken als die dag vroeg begint, ik moet op om 6 uur maar vanmorgen was ik ook al wakker om die tijd. De hitte is nog goed te hebben en als ik vroeg weer vrij ben kan ik nog lekker gaan zwemmen bij Darian of zo.



Wij hebben wat jarige jobjes deze komende week, morgen de vader van mijn jongens, proficiat en een super dag, dan 30 juni Brigit en op 1 juli Bert Bos. Allemaal een dikke proficiat en een gezellige dag gewenst !!!



Ik ga afsluiten, het is net na tienen, ik heb niks om te roken dus pyama uit, kleren aan en naar het tankstation.



Een hele fijne zondag en tot de volgende keer



Liefs van Mariet x












zondag 18 juni 2017

Venijnig zoemen




Ich dink aan miene pap vandaag
de beste vader van allemaol
hae sjtong hiel erg doen biej os
altied tied veur un verhaol



 hae noom os meij fietse
wandele inne bös
hae kende elke plant, elke sjtroek
en wis vuul euver zelfs de kleinste mös



 later toen wae volwasse ware
kleinkinjer, zien lös en zien laeve
kwaam hae op bezeuk, hiel dök
en heij zoevuul leefde te gaeve



 vandaag dink ich aan miene pap
zoe as elken daag opniej
ich mis um, ich mis se allebei
maar ze zien noe biejein
det maakt mich bliej


Goeiemorgen lieve mensen vanuit een bloedheet Jacksonville.


Na al de droogte van de afgelopen maand, met de nodige bosbranden en zo is het nu doorgeslagen naar de andere kant van de medaille. Regen en nog eens regen, elke dag, al twee weken. Zagen we vorige week daardoor heel weinig zon, deze afgelopen week veranderde het patroon naar wat Martin eens vertelde, een heel normale zomerdag in Jax. Stralend weer overdag, dan rond 3 uur de eerste donkere wolken met massa's regen en fikse onweersbuien dus dat stond deze week op het menu en het ziet er naar uit dat hetzelfde geldt voor de komende week. Daardoor is het behalve heel warm ook heel erg vochtig, af en toen als je naar buiten loopt denk je dat het een moeras is, het achterste stuk van mijn tuin staat onder water dus paradijs voor muggen en ik zit echt konstant te krabben. Vicks Vaporup helpt voor de jeuk zodat ik tenminste kan slapen als ik niet wakker blijf door het venijnige gezoem van muggen en vliegen en de warmte en katten die ruzie maken over wie er nu toch weer op de vensterbank mag. Ik kan ze wel buiten sluiten maar dan is er gemiauw buiten aan het raam of binnen aan de deur.
Al met al, weinig slaap en moe van alle warmte maar ja, de zomer moet nog beginnen dus we gaan voor dag per dag.
Vandaag is het vaderdag, het gemis blijft. Mijn eigen vader die bijna 15 jaar geleden overleed maar ook de vader van Raini, Ian en Darian, mijn eigen lief. Hij was niet zo voor al die feestdagen maar dat betekent niet dat wij hem niet missen. De roos, die ik in 2009 voor vaderdag kocht staat in mijn tuin te bloeien en ik zie hem in alle kleine dingen om me heen.
Ravyn zou zondag naar huis gaan, April belde me net voordat wij naar mum wilde rijden en dus besloten we om haar tot maandag middag hier te houden. Bij Betty hield ze haar gezelschap terwijl Myra en ik de kleerkasten uitmestten. Er kwamen zakken met kleding en schoenen uit die ze nooit meer draagt. Dat gaat allemaal naar het goede doe, hospice is er blij mee !!
Na afloop aten we allemaal samen bij captain Dee's.
Maandag werken en toen ik thuiskwam was Ravyn er nog steeds terwijl ze midden in de middag zou gaan. Ik belde April, wat is de bedoeling en die kwam met een verhaal over hoe hard het regende en dat ze niet wilde rijden en of Ravyn dus tot de volgende maandag – morgen – kon blijven. Ik zei nee, ik heb ook rust nodig, ik heb plannen voor het komende weekend dus een paar dagen ok maar niet nog een hele week. Ravyn wilde nu al naar huis dus we spraken af dat Raini haar zou komen halen op dinsdag en dat ze donderdag dan naar huis ging.


Dinsdag was een rotdag, ik voelde me slap en ellendig dus ik ging eerder naar huis, Ravyn was al weg dus ik deed een middagdut (kun je geen dutje noemen als je 2.5 uur slaapt denk ik).


Donderdag stond Ocala op het menu. Om half negen vertrokken mum, Myra en ik voor de rit van bijna 2.5 uur naar tante Bertha. Myra had een ongelukje gehad met beide middelvingers, een blok beton viel erop en nu had ze hechtingen en was een topje kwijt. Ze wilde evengoed rijden ofschoon ik aanbood.
Na diverse stops want mum moet echt elk half uur plassen kwamen we eindelijk met een hele zak barbecued eten aan bij tante Bertha. Ik geniet zo van haar kleine sprookjes huis, de magische tuin en de grote eikenboom waar Martin als kind al in klom. Er zijn overal bloemen, de mooiste lelies en passie bloemen, de mooiste vlinders en kolibrietjes.
Ze heeft een boom met bloemen die eruit zien als orchideeen, de boom bloeide toen ik de laatste keer daar was en nu voor het eerst waren er zaadjes en jonge plantjes dus ik kreeg een hele zak zaadjes mee, bonen in peulen.



De naam is Bauhinia Variegata, zoek hem maar eens op in google, ik kon de link maar niet gekopieerd krijgen !
We weren er om twaalf uur en we gingen om drie uur weer weg, mede om het verkeer dat na vijven echt drukker wordt, de regen en het feit dat mum het na een half uur al moe was. We aten lekker samen en keuvelden wat. Tante Bertha was wat aan gekomen en ze zag er goed uit, niet meer zo broos als de laatste jaren. De heuoperatie die ze zou krijgen was uitgesteld want waarschijnlijk dooor al de chemo en bestralingen voor haar darmkanker waren haar botten zo broos dat de dokter het niet aandurfde om daar zelfs het kleinste schroefje in te zetten.
We namen afscheid en gingen huiswaarts, ook met de nodige stops. We kochten Georgia peaches, perziken die vandaag verwerkt worden tot dessert, met een lekker ijsje erbij.
Na mum afgezet te hebben, ze mepte me zelfs op mijn bovenarm nadat een grapje maakte dat ze niet snapte, heb ik nog een uurtje doorgebracht bij Tom en Myra met veel praten over het verleden, over Martin en elke keer wordt er weer een klein puzzelstukje toegevoegd maar de puzzel zal nooit kompleet worden denk ik, er zullen altijd stukjes missen maar dat is toch wel met de meeste levens zo en daar moet je vrede met hebben.


Gisteren ben ik ook eerder naar huis gegaan, ik had het gehad. Ik wilde naar Georgia maar die hadden visite die bleef slapen dus dat is voor een ander weekend. Ik ging lekker op tijd naar bed met de ventilator aan en ik sliep tot vanmorgen 7 uur bijna aan een stuk.
Vandaag rustig, Susan is met Gil en Todd haar kleindochter in zuid Carolina ophalen dus geen boodschappen samen. Ik ga wel alleen want ik heb een heggenschaar nodig voor het oerwoud langs mijn voordeur. Door al die regen en de warmte groeit alles dubbel zo snel. Gisteren alweer het gras voor gemaaid voordat het regende en de jasmijn struiken zijn al tot het dak vol met heerlijk geurende bloemen. Ik heb mijn rolgordijn in de woonkamer omhoog getrokken zodat ik de kolibrietjes beter zie.


Maandag begint de nieuwe week met weer twee nieuwe mensen in het team Nic en Ben. Ons team is in de laatste weken verdubbeld in aantal en er komen er nog meer. Morgen begint ook weer een nieuwe klas, ze worden direct getraind in alles en zijn 5 weken in training in de klas voordat ze beginnen aan hun nesting periode van 3 weken.
Ik moet nog 45 uur werken voor mijn bonus en aangezien er nog bijna twee volle weken aankomen in juni haal ik dat gemakkelijk hopelijk.
Dinsdag is Susan jarig, ze wordt 66 en ik moet maar weer iets verzinnen waarme ik haar een plezier doe, dat is een hele opgave kan ik je vertellen.
IK wens alle vaders een geweldige dag, geniet van alle goeds en tot de volgende week


Liefs van Mariet xx

Tante Bertha's orchideeen boom


de Warren zusters en ikke
Mum Ravyn en Myra







zondag 11 juni 2017

Gisteren kende ik je naam nog...

Gisteren kende ik je naam nog
vandaag alleen maar je gezicht
vorige maand liep ik nog als een haas
vanmorgen verloor ik bijna mijn evenwicht
als je vraagt wat ik at vandaag
heb ik geen antwoord voor je klaar
en koken, ik vergeet dat ik het doe
en realiseer niet het gevaar
langzaam aan verbrokkelt mijn wereld
de kamer is veilig en thuis
maar af en toe in het donker van de nacht
voel ik paniek, iets is er niet pluis
ik bel je en ik bel je weer
oh had ik dat al gevraagd
en wat was het ook weer dat ik morgen moet doen
ik weet het wel, het daagt
in de mist van mijn geheugen
ver weg gestopt
soms bang dat ik het nooit meer vind
maar als jij hier bent, ben ik blij
want jij bent toch
mijn kind ?

Goeiemorgen lieve mensen

Dementie, Alzheimer's, hoe je het ook noemt, het is een vreselijke ziekte. Ik zag het bij mijn oma van Knippenberg, bij mijn moeder en nu bij Martin's mama en het doet pijn maar misschien is het wel soms een zegen te vergeten want dat neemt ook een hoop pijn weg van gemis van al die dierbare mensen die er niet meer zijn en alleen een hele kleine wereld die je huisje heet en alles erom heen, het vervaagt in de mist van een falend brein.

Zondag middag ging ik haar opzoeken. Ik nam een baby pop mee omdat ze er zoveel plezier mee scheen te hebben toen we vorig naar haar zus Bertha gingen in Ocala. Ze wiegde Ravyn's pop en knuffelde met haar dus ik zocht een mooi meisje uit gekleed in felle kleurtjes met een lief snoetje en sprekende oogjes. Ik kwam binnen en ze zei, hallelujah, je bent er. Ze wist niet mijn naam maar zei dat ze mijn gezicht kende. Het poppenkind werd goed ontvangen en ze zat gewoon een tijd met de pop tegen haar aan te genieten. Ze vroeg niet naar Martin maar zei opeens, ik heb zijn as in een mooi potje in de kast. Ik had foto's meegenomen en mijn tablet waar een hele facebook pagina gewijd is aan haar familie met oude foto's van toen zij baby, kind was. Met haar zus en broers en ze wist zoveel te vertellen over die foto's. Ook zei ze, Susan, die woont toch bij jou in de straat en past op kinderen en ik was gewoon even stomverbaasd maar ook blij met al die reacties van haar. We aten samen een flink stuk lemon meringue pie, citroen taart met eiwit en ofschoon ze eerst zei, ik denk niet dat ik dit lust at ze het helemaal op.
We wandelden weer over haar grondstuk naar de achterkant, het stuk grond dat Martin en ik zouden krijgen en werd opgevreten door de muggen, hele zwermen om me heen maar ze schenen haar niet te deren. Toen was het weer tijd voor afscheid,, ik beloofde snel terug te komen. Ik reed na afloop naar Myra en Tom, Myra is zeer gestresst door dit alles want mum blijft haar bellen met paniekverhalen, ze gaat er naar toen en dan blijkt dat het beddenlaken niet zit zoals ze wil en dergelijke zaken, heel herkenbaar denk ik voor caretakers. Het zou het beste zijn als ze in een opvangcentrum of zo was maar alles is hier particulier en je moet een bepaalde verzekering afsluiten. Als dat het geval is, moet ze eerst haar huis verkopen en zelf betalen. Het staat op papier dat alles van haar is totdat ze overlijdt en dan krijgen Tom en Myra alles maar als er niks meer is, valt er ook niks te erven.

We spraken af dat ik geregeld ga, ook Raini en Darian en als het kan Kelly en dat we de volgende week donderdag naar Ocala rijden met zijn drietjes want tante Bertha is zeer minnetjes, ze zou een heupoperatie krijgen maar die is uitgesteld omdat ze heel zwak is, de kanker woedt in haar lichaam en dit is dus echt waarschijnlijk de laatste keer dat we haar zien. Haar dochter Linda woont bij haar zodat ze 's nachts niet alleen is.

Vandaag ga ik met Myra en Ravyn die al hier is sinds woensdag naar mum, Ravyn met de opgave om met haar te spelen, haar poppen kinderen gaan ook mee en Myra en ik gaan haar klerenkasten opruimen, alles wat niet nodig is gaat naar de hospice winkel en ook gaan we haar keuken reorganiseren zodat ze gemakkelijker dingen kan vinden.

Het regent al de hele week, hoosbuien op dinsdag en woensdag en hetzelfde weer tot het volgend weekend dus maar even improviseren met al mijn was.

Donderdag was ik vrij en eindelijk kon ik Johnny Depp bewonderen in de nieuwe Pirates film, zeer onderhoudend. Daarna gingen Ravyn en ik genieten van een uitstekend chinees buffet,Ian wilde niet mee dus die moest het met een hamburger en frietjes doen, op eigen verzoek trouwens.

Ik heb de laatste dagen van de week meegewerkt aan een proef op mijn werk, in plaats van 12 state callskreeg ik zowel 9 and 12 dus dat betekent switchen tussen twee systemen en zeer druk, waarvan een dag aan Steve's bureau om te kijken of ik daar ook alle calls kreeg. Ik ben zo blij dat gisteren mijn eiegen bureau er weer was, ik kon tenminste alles weer vinden. Ik mocht een uurtje eerder naar huis dus lekker gekookt en dan relaxen. Ravyn slaat in de logeerkamer waar het op dit moment lijkt alsof er een bom ontploft is met alle kleren en speelgoed maar dat ruimen we later wel op voordat haar moeder haar komt halen.

Raini kwam vrijdag op bezoek en kondigde aan, als ik een auto heb kom ik weer hier wonen want dit is mijn thuis. Ravyn panisch want dat zou betekenen dat zij weer zonder kamer is, tranen met tuiten en ik maar weer troosten dat het nog lang niet zover is. Ik zei tegen Raini, daar hebben we het nog wel over maar als het zou gebeuren, je weet wie ik hier niet meer in huis wil hebben !!

Vandaag is Wouter jarig, ik weet zeker dat het een geslaagd weekend wordt, proficiat en op naar jullie bruiloft op 1 julie, leuk om een uitnodiging te krijgen.

Op 13 juni is Frans Hillen de jarige jop, proficiat en een superdag !!!

Dat was het weer, tot schrijfs en liefs van Mariet xx