zondag 6 mei 2012

Het kwartje viel


Fenna, wonjerkindj
de appel van mijn auge
dich en Eline, resultaat
den mot der toch get daugt

van wat ich deej
en waem ich waar
en altied zal zien
euver de doet zoewaar

gebaore op miene pap ziene gebaortedaag
ut haet zoe motte zien
ich kan der weer neet bie zien helaas
maar volgend jaor...missjien ?



Hallo lieve mensen


Het is 6.00 uur en ik zit hier achter mijn computer met een hele lijst met onderwerpen voor over te schrijven vandaag. Ik heb de hele nacht geslapen maar toch voelt mijn hoofd alsof ik de hele nacht doorgezakt heb. Het zal wel de warmte wezen want het is puffen geblazen en zelfs de nacht brengt niet echt verkoeling. Mijn haren lijken konstant vochtig vooral achter in mijn nek en dat geeft je dat plakkerige gevoel en zelfs na het douchten gaat dat niet echt weg. Gisteren was het officieel 33 C maar in de zon op ons piepklein terrasje voelde het als over de 40. We hebben dan ook tot 7 uur moeten wachten voordat het doenlijk was om de grill op te starten want ik had twee varkensribben op de kop getikt en die schreeuwden barbecue tegen ons. Samen met een kom komkommmersalade en witte suikermais een heerlijk maaltje. Net voordat alles klaar was kwamen Ian en zijn (alweer) nieuwe vriendin Pam binnenlopen met de vraag...iets te eten hier? Pam is een babbeltante, ik praat behoorlijk veel maar zij was beter hehe. Ze is een film promoter, dat betekent dat dat gratis artikelen weggeeft als tshirts en kleine hebbedingetjes en ze maakt dan foto's van de persoon met bijvoorbeeld zo'n tshirt en die worden dan gebruikt door de film mensen voor promoties. Ze is nu druk met de film, The Dictator die de komende week uitkomt. Ik heb net even wikipedia gebruikt om die film op te zoeken en ...nou nee, niet mijn ding.



Vandaag is het 6 mei en sinds 2003 is dit toch altijd een vreemde dag voor mij, met weemoedige gedachten want op 6 mei 1975 trouwden Lauri en ik en aan dat huwelijk kwam in 2003 een einde. Zoals ik al boven in mijn gedicht voor Fenna aanstipte, er is veel goeds gekomen uit die verbinding, mijn jongens natuurlijk en via Rob ook Fenna en Eline en ik heb nooit spijt gehad van die tijd, geen moment, alleen van het feit dat het op een gegeven moment gewoon op was en dan moet je toch eerlijk zijn tegen jezelf denk, dat ben ik altijd aan mezelf verplicht geweest. Mijn 'nieuwe' leven hier is heel anders en die soms lijkt die 'oude' tijd een ander leven.


Dan is het de volgende week dus ook 10 mei, de verjaardag van mijn papa die in december alweer 10 jaar gelden van ons heen ging en op die zelfde dag kwam 3 jaar geleden Fenna in ons leven en ze is een zonnestraaltje. Ik verheug me zo ontzettend op de dag dat ze zelf de laptop van haar papa kan aanzetten en met mij kan kletsen, nog even wachten oma, het komt eraan. Eline is ook al zo'n wonderkind en ik moet nog even wachten om poersoonlijk met haar kennis te maken. Kinderen zijn een wonder maar kleinkinderen zijn een klasse apart en ik denk dat het is net als met zoveel dingen, je weet niet wat het precies is tot je ze hebt.


Trouwens koffie zonder melk is helemaal niet zo gek, de melk in de koelkast was vanmorgen ontzettend verzuurd dus door de gootsteen en mijn hoofd heeft echt caffeine nodig deze morgen.


Gisteren vierde Nederland Bevrijdingsdag maar hier in de States was het Cinco de Mayo




Van oorsprong een Mexicaanse dag maar volop gevierd hier met zijn grote aantallen Mexicanen. Ter gelegenheid hiervan hadden wij vrijdag op het werk potluck met Mexican foiod, taco's, tortilla's, echillada's en het was erg lekker, ik had sla meegenomen en komkommersalade die er weer goed inging. Christ bracht kleine pasteitjes, ben de naam vergeten maat oh boy, yummie en Jason had zichzelf overtroffen met een margarita cake. Margarita's is een drankje, tequila met triple sec en lime, je strooit een beetje zout op je hand, likt dat op, drinkt de margarita en dan zuigt op een schijft limoen. Ik heb dat geprobeerd en bah !!! Maar die cake, die was overheerlijk en ik heb het recept van hem, wel in het Engels.




Na wat verwarring konden we op het werk de vorige week eindelijk weer beginnen met het terugbellen van klanten, ik vind het niks, de formulieren waren onduidelijk en we moesten weer het wiel zelf uitvinden omdat niemand wist hoe het werkte, we kunnen niet copy en pasten en moeten dus veel heen en terug en typen maar och, we wennen er wel aan. Donderdag werd Chris Chastain de deur uitgestuurd, hij werkte 4 jaar bij at&t en had wat problemen met zijn numbers en attendance de laatste tijd. Toen ze hem betrapten op internetten gedurende een gesprek met een klant was het snel bekeken. Zijn vrouw Melissa is een supervisor bij ons en voor haar is het natuurlijk een hele rare situatie nu, ze heeft geen rijbewijs dus dat betekent dat hij haar elke dag moeten brengen en ook weer ophalen. Ik heb al aangeboden om uit te helpen, ze wonen maar een paar straten verder dan wij.


Soms rijdt ik naar mijn werk of naar huis en dan zie ik weer eens zo'n apart vervoermiddel, soms een grote oude slee waar menig Nederlander zijn vingers bij af zou likken maar soms ook grappige auto's zoals van de week een roze cabrio, een Honda, klein, compact en knalroze, net als een uit de kluiten gewassen Barbie auto. De vrouw die de auto bestuurde had blijkbaar de muziek aanstaan want ze zat keihard mee te zingen en ik moest ontzettend lachen.


Het is een gedurfde stap wat Save A Lot, de supermarkt waar ik de meeste boodschappen doe zette de afgelopen week. Je winkelwagentje vraagt om 25 cent zoals wij in Nederland al zo lang gewend zijn. Buiten langs de karretjes stond een jongeman om het allemaal uit te leggen en hij was na een lange dag behoorlijk ongemotiveerd, na al die mensen die tegen hem schreeuwden en vloekten, die boos wegliepen, dat geldde ook voor de kassieres trouwens. Geen enkele uitleg had effect, de mensen hier zijn gewoon gewend om een karretje pakken en na het shoppen dat gewoon ergens te dumpen met gevolg dat een groot aantal parkeerplaatsen niet te gebruiken zijn omdat er karretjes rondslingeren en met name de grote zaken zoals Walmart hebben konstant iemand rondlopen om winkelwagens te verplaatsen en overal op te halen, mensen nemen ze mee naar huis, daarop werd de automatische blokkade ingevoerd, de wielen blokkeren als je over een bepaalde lijn op de uiteinden van de parkeerplaats probeert te rijden.

Doordat we in het begin van de week nog niet konden bellen en ik in de middag weinig anders te doen had, nam ik dinsdag middag vrij. Ik had Andrea al gemailed en ging bij haar langs. We zaten lekker met koffie op het bankje voor haar huis in de schaduw van een grote boom en kletsten lekker bij. Ze is nog steeds zonder werk maar krijgt WW en geniet dus van de vrijheid. Om 3.30 kwamen haar twee jongens thuis uit school, Brayden van 7 en Brandon van 6, twee deugnieten die ze niet echt onder controle heeft dus ze halen voortdurend kattekwaad uit. De jongste, Brandon heeft een dwerghamster in een kooi en een pad in een terrarium. Die pad, arm beest mopest er natuurlijk uit, werd in een emmertje water gehaald en toen afgedroogd en viel zeker 10 keer op de grond, hij pakte hem dan weer bij zijn pootjes op. Mariet, je mag hem vasthouden, nee dank je, mij werd altijd verteld dat je van padden aanraken wratten krijgt, waarschijnlijk onzin maar het zit in mijn hersenen ingebed dus nee dank je. Behalve de pad zaten in de glazen pak ook krekels in allerlei maten, de pad kon ze zo vangen als een maaltje.

Andrea's dochter Steffanie Renae woont niet bij haar moeder en stiefvader (veel wrijvingen daar) maar bij haar grootouders die ook haar managers zijn en is op dit moment op het Suwannee Music Fest waar ze een aantal keertjes optreedt. Nadat ze in de Vegas ronde voor American Idol werd uitgeschakelt eerder dit jaar krijgt ze natuurlijk veel meer aanbiedingen om overal op te treden en heeft ze het daar heel druk mee, volgend jaar gaat ze weer een poging wagen, ze is nu net 16 en dus nog ontzettend jong en ik denk dat leeftijd wel degelijk meespeelde met haar uitschakeling.


Uitgeschakeld werd afgelopen donderdag Skylar Laine, de laatste country zageres in American Idol en dan zijn er nog vier. Mijn favorieten, Phillip en Jessica zijn er nog bij en ook Martin's favoriet Hollie heeft wonder boven wonder alle eliminaties overleeft ten kost van in mijn ogen toch betere zangers en zangeressen. Skylar is puur country en heeft al een aantal aanbiedingen binnen dus dat komt wel goed.


Goed nieuws over mijn skype, het bleek dat Paypal en mijn ING niet door een deur konden om een onbekende reden want keer op keer werd de betaling afgewezen terwijl er voldoende saldo op mijn rekening stond dus ik heb dat gewoon afgekapt en nu betaal ik gewoon via mijn Amerikaanse rekening en ben weer actief, ik heb wel besloten om alleen de Europese optie te pakken, ik betaalde voorheen $ 26.95 per drie maanden voor worldwide maar dat is nu ineens veel duurder en sinds Martin en ik allebei een telfoon hebben en dus nooit skype gebruiken voor hier in de States ga ik daar niet voor betalen. De enige die het gebruikte was Chris en die heeft nu ook weer een phone. Dat betekent dat ik weer kan bellen maar omdat ik maandag/vrijdag overdag werk kan dat alleen in het weekend, misschien de volgende maand.


De koek is weer op, alle onderwerpen op de lijst weggestreept en als ik iets vergeten ben dan moet dat weer wachten tot de volgende week zondag, moederdag dus ik zeg weer even tot ziens.


Fenna, oma Merica wenst je een hele fijne verjaardag, dankzij Ine heb ik een kaart gestuurd dus ik hoop dat je die op tijd krijgt, een hele dikke knuffel voor jou, Eline, je papa en mama en natuurlijk ome Frank XXXXX

Liefs...Mariet xxxx














Geen opmerkingen:

Een reactie posten